>
Σε απόσταση 18 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης Κάρτζαλι βρίσκεται ο Αρχαιολογικός Χώρος του Πεπερίκον. Ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος οδηγεί στους πρόποδες ενός βραχώδους λόφου, όπου βρίσκονται τα κύρια μνημεία του μεγαλύτερου μεγαλιθικού μνημείου στη Βουλγαρία.
Τι ήταν αυτό που προσέλκυσε τους αρχαίους ανθρώπους σε αυτό το μέρος, στη μέση της κοιλάδας του ποταμού Πεπερέσκα! Ο συνδυασμός του νερού, της εύφορης γης και των βράχων που αγγίζουν τον ουρανό ή κάτι που σήμερα δεν μπορούμε να αισθανθούμε! Ό,τι κι αν ήταν, έκανε τους ανθρώπους να φέρνουν προσφορές σε πήλινα αγγεία, πήλινα ειδώλια, λίθινα εργαλεία και να τα τοποθετούν στις φυσικές ρωγμές των βράχων, αφιερώνοντάς τα στους θεούς από τα τέλη της 5ης χιλιετίας π.Χ.
Κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στη 2η χιλιετία π.Χ., ο ιερός τόπος ανακαλύπτεται ξανά. Ξεκινούν νέες λατρευτικές πρακτικές και τελετουργίες. Σταδιακά, και για αιώνες, διαμορφώνεται ένας τεράστιος λατρευτικός χώρος λαξευμένος στους βράχους, ο οποίος περιλαμβάνει εκατοντάδες αίθουσες, με την απομάκρυνση χιλιάδων τόνων πέτρας. Προς το τέλος της αρχαίας και τους πρώτους αιώνες της νέας εποχής, η πόλη αποκτά την ολοκληρωμένη μορφή της. Αποτελείται από ένα φρούριο στην κορυφή, την Ακρόπολη, ένα οχυρωμένο Ανάκτορο-Ιερό, καθώς και τα βόρεια και νότια προάστια.
Естествен скален разлом, оформен като коридор със стъпала по пода, започва от основата на скалния венец и довежда до крепостната стена, опасваща Дворецът – светилище. На площ от няколко хиляди кв.м. са разположени няколко десетки помещения, свързани с коридори и стълбища. Широк коридор разделя Двореца на две несиметрични части. Западната е заета от по-малки по размери едноетажни помещения. На изток се развива представителна зала с ширико предверие, в западната част на което се намира изсечен в скалите трон. На изток, поради денивилация се развиват два етажа, изсечени в скалите. На североизток се развива крило, в което се намират едни от най-ранните изсичания- три фурнообразни ниши с нарастваща на север големина. Северозападната част на комплекса е заета от монументално помещение, с овална форма,без покрив. В самия център е изсечен пирамидален постамент, завършващ с величествен кръгъл олтар, с приблизителен диаметър 2,50 м.,чиято повърхност е обгорена от многобойните опалвания.Тази зала е била сърцето на прочутото светилище на Дионис-Загрей, в което се извършвали прорицания, според свидетелството на Херодот. Тук, според разказа на Светоний , бащата на Октавиан Август, получил предсказание за бъдещето на своя син. Авторът разказва, че когато жрецът излял виното върху горящия огън, пламъкът се издигнал толкова високо, колкото когато преди векове в светилището бил Александър Велики.
Последните проучвания разкриха две изключително интересни сгради, намиращи се в южното подножие на хълма – голяма трикорабна базилика от средата на V в.с живот до ХІV в.,преустройвана многократно и цистерна, изсечена в скалите, осигуряваща вода за южния квартал.
През последните години окончателно бе проучена крепостта на върха – Акропола. Тя е построена върху останките на древното светилище, което е обхващало цялото било. Множество скални олтари от къснобронзовата и ранножелязната епоха са органично включени в основите на изградените постройки. Стената, изградена от старателно оформени каменни блокове, е с дебелина от 2,5 м. Тя обхваща върха от всички страни, по трасето и са запазени основи на кули други фортификационни съоражения. Крепостта е имала три входа.Особено монументална е Южната порта, която е изсечена в монолитната скала. Укрепената площ е била заета от жилищни и обществени сгради, разделени от улици, изсечени в скалите. Централната част е заета от градския площад. В източната му част бе разкрита базиликална сграда, изсечена в скалите. Възникнала като езически храм, след приемането на християнството тя е превърната в църква, като от изток е изградена масивна апсида. От запад в сградата се е влизало чрез два изсечени в скалите монументални портала, със запазени отвори за двукрили врати.
Στα δυτικά της πλατείας του προ-ναού υπάρχει ένας δρόμος λαξευμένος στα βράχια, με μια κομψή κιονοστοιχία που οδηγεί στο λεγόμενο Μικρό Παλάτι. Στα βόρεια αυτού βρίσκονται τα θεμέλια ενός μεγάλου αντιπροσωπευτικού κτιρίου. Στα δυτικά βρίσκεται η πρωιμότερη εκκλησία, ένα μονόκλιτο κλίτος με κομψές αναλογίες και έναν εξαιρετικό πέτρινο άμβωνα, που μπορεί να συνδεθεί με την αποστολή του επισκόπου Νικέτα της Ρεμεσίας, ο οποίος καθιέρωσε τον χριστιανισμό στη Ροδόπη. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η μεγάλη βραχοδεξαμενή που παρείχε νερό σε περιόδους πολιορκίας.
Στα βορειοδυτικά αποκαλύφθηκε πλήρως μια από τις οικιστικές συνοικίες, η οποία αποτελείται από πέτρινα κτίρια με ισόγεια, βοηθητικούς και αποθηκευτικούς χώρους.
Το φρούριο διατήρησε τη σημασία του και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Στα τέλη του 12ου αιώνα, η Ακρόπολη μετατράπηκε σε ένα ισχυρό οχυρό, με την κατασκευή εσωτερικού τείχους, που διαμόρφωσε το δυτικό τμήμα ως ακρόπολη. Στα ανατολικά διακρίνεται πυκνή δόμηση με μονόχωρες και δίχωρες ημιυπόγειες κατοικίες, μέσα στις οποίες έχουν βρεθεί επιτόπου χειρόμυλοι, τμήματα εστιών και άλλα στοιχεία του εσωτερικού χώρου. Το φρούριο έλεγχε μια μεγάλη και πυκνοκατοικημένη περιοχή, στην οποία κυρίαρχο ρόλο διαδραμάτιζαν τα ορυχεία χρυσού, που βρίσκονται μόλις λίγα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά.
Το 1339, με επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη, το Περπερικόν ορίστηκε ως το κέντρο μιας επισκοπής με σημαντικές δυνατότητες. Ο επίσκοπος ήταν τόσο πλούσιος που διατάχθηκε να πληρώνει τη σύνταξη του φτωχού επισκόπου Φιλίππων.
Το 1343, στον Εμφύλιο Πόλεμο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας συμμετείχε και ο βασιλιάς Ιωάννης Αλέξανδρος, ο οποίος έστειλε αποστολή για την κατάληψη της Αχρίδας. Καταλήφθηκε το Περπερίκον, όπου διορίστηκε βασιλικός άρχοντας, αλλά σύντομα το φρούριο καταλήφθηκε από τον Ιωάννη Καντακουζηνό, των συμμάχων του οποίου, οι μισθοφόροι του Ούμουρ, συχνά πραγματοποιούσαν ληστρικές εκστρατείες που οδήγησαν στην παρακμή της ζωής στα φρούρια και τους οικισμούς της Αχρίδας. Μετά την πτώση της Δημότικας το 1362 και την επακόλουθη επιδρομή των Οθωμανών, το φρούριο καταλήφθηκε και πυρπολήθηκε, και εδώ εγκαταστάθηκε ένας από τους στρατιωτικούς καταυλισμούς των κατακτητών, που πιθανώς υπήρξε μέχρι τη δεκαετία του 80 του 14ου αιώνα.
Ο χρόνος έχει καλύψει με λήθη και σκόνη τα χίλια χρόνια ζωής στο λόφο.
Εισιτήριο
Μαθητές, φοιτητές και συνταξιούχοι – €3,07 | 6 λέβα.
Επισκέπτες άνω των 18 – €7,16 |14,00 BGN
Семеен билет (2-ма възрастни и 2 деца) – €15,34 | 30 лв.
Έκπτωση για ομάδες άνω των 20 ατόμων - 50%
Παιδιά έως 7 ετών και άτομα με αναπηρίες - δωρεάν
Κατηγορίες
Χαρακτηριστικά
Δήμος
Βίντεο
Τοποθεσία
Προσθέστε κριτική
Προστέθηκε από VisitKardzhali
Αφήστε μια απάντηση