Φτάνοντας, από το πανέμορφο δασικό μονοπάτι, στους πρόποδες του βραχώδους όγκου, αντικρίζοντάς τον, με νότιο προσανατολισμό, δεν έχουμε παρά να μετατοπίσουμε το βλέμμα μας ελαφρώς προς τα αριστερά, χαμηλά, από τον ψηλό βράχο, για να παρατηρήσουμε ότι κρύβει το μυστικό όχι μόνο του μυστηριώδους προσώπου, το οποίο, είτε το έχει σμιλέψει η Μητέρα Φύση, είτε έχει παρέμβει και το χέρι του ανθρώπου, στη βάση του βραχώδους όγκου κρύβεται η είσοδος του σπηλαίου. Ήδη πατώντας μπροστά στην είσοδό του μαγευόμαστε από αυτό που βλέπουν τα μάτια μας, γιατί συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μικρό σπήλαιο που μας θυμίζει έντονα το πασίγνωστο Σπήλαιο-Μήτρα (βρίσκεται σε κοντινή απόσταση, περίπου 1,5 χλμ, σε ευθεία γραμμή, στον απέναντι λόφο, στην αριστερή όχθη , στην περιοχή Tangardak kaya ). Η είσοδός του (από τα βορειοανατολικά) είναι αρκετά ψηλή, περίπου 5 μ., αλλά είναι εν μέρει φραγμένη από ένα μεγάλο κομμάτι βράχου που πιθανότατα αποκολλήθηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια, ως αποτέλεσμα των φυσικών κλιματικών και φυσικών διεργασιών διάβρωσης και διάβρωσης του βράχου, ως εκ τούτου, το κατά προσέγγιση μήκος του από περίπου 34 μ. μειώνεται σε περίπου 26 μ. (με φυσική κλίση 10-15 μοιρών, και η ίδια είναι εν μέρει γεμάτη με χώμα και σπασμένα μικρά και μεγαλύτερα κομμάτια βράχου και το επίπεδο στο οποίο πατάμε δεν είναι στην πραγματικότητα το δάπεδό του). Καθώς στο κάτω μέρος του, ενάντια στο ελαφρύ σούρουπο που επικρατεί μέσα του, διακρίνεται μια αχτίδα φωτός, όπου υπάρχει ένα άλλο μικρό, στενό άνοιγμα, μεταφορικά μιλώντας μια είσοδος, ένα δεύτερο (νοτιοδυτικό-κορυφή, που πιθανώς σχηματίστηκε από το νερό που ρέει και ίσως διαμορφώθηκε σκόπιμα από ανθρώπινο χέρι), ένα μειωμένο αντίγραφο του κύριου προς το σπήλαιο, με διαστάσεις περίπου 0,70/0,40 μ.

Ο ήλιος, η αναγέννηση της ζωής. Αυτό είναι που το διαφοροποιεί από τον κλασικό τύπο των σπηλαίων-μητρών, αλλά δεν θα μπορούσαμε να μην παρατηρήσουμε, όταν κοιτάζουμε ολόκληρο το σπήλαιο, επίσης τις ομοιότητες, όπως η ρωγμή, αν και πιο χονδροειδής, που διατρέχει ολόκληρο το ανώτερο τμήμα (οροφή) του σπηλαίου, το συνολικό σχήμα της γυναικείας μήτρας, τα τοιχώματα που δίνουν την αίσθηση ότι δεν είναι μόνο έργο της φύσης, αλλά και ενός ανθρώπινου χεριού που το διαμόρφωσε στη μορφή που το βλέπουμε σήμερα. Και καθώς αρχίζουμε να μελετάμε πιο προσεκτικά τα τοιχώματα του σπηλαίου, παρατηρούμε επίσης τις πολλές μικρές, στις περισσότερες περιπτώσεις κυκλικές, διαφόρων μεγεθών, αλλά και πιο ποικίλου σχήματος, κόγχες, που επίσης δεν θα μπορούσαμε να πούμε με βεβαιότητα αν είναι έργο της συνεχούς ροής του νερού και των φυσικών διεργασιών που υπάρχουν στο σπήλαιο εδώ και πολύ καιρό, ή αν έχουν διαμορφωθεί σκόπιμα. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, χωρίς λεπτομερέστερη έρευνα από ειδικούς, ότι πέσαμε τυχαία πάνω σε ένα νέο, στην περιοχή της Ανατολικής Ροδόπης, σπήλαιο τύπου «μήτρας», αλλά σίγουρα ανακαλύψαμε έναν ακόμη, από τους πολλούς κρυμμένους θησαυρούς, αυτής της μαγικής περιοχής, των φυσικών και ιστορικών θαυμάτων, της εκπληκτικής φύσης και των υπέροχων, ευγενικών και θερμών ανθρώπων.

Αλλά όταν στέκεσαι σε αυτό αισθάνεσαι καταπληκτικά, ελαφρώς παράξενα, μυστικιστικά, βαθιά, φέρνει ανάμεικτα συναισθήματα, μια ενσάρκωση της δύναμης της φύσης, αλλά και των ανθρώπινων πεποιθήσεων από την αρχαιότητα, της ιερής σχέσης τους με τη φύση, της λατρείας της δύναμης, του ουρανού, του ήλιου, της Μητέρας Θεάς, του θανάτου, της αναγέννησης (όπως η ίδια η φύση), συμβαίνει το σπήλαιο-προσκυνητάρι που βρίσκεται στα έγκατα του βουνού.

Материалът Пещера Светилище и едно от Каменните лица в Родопите е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Μόλις εισέλθετε στην Νταζτνόβνιτσα, κάντε μια απότομη στροφή 360° και κατηφορίστε από έναν στενό ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς τη Σνετζίνκα. Λίγο πριν από την είσοδο του χωριού, δίπλα σε μια παλιά βρύση με έναν βολικό χώρο στάθμευσης, ξεκινάει το ίδιο το μονοπάτι. Εδώ θα δείτε τις ευδιάκριτες κίτρινες σημάνσεις που θα σας οδηγήσουν σε μια επίπεδη, ήπια διαδρομή συνολικού μήκους 5,5 χιλιομέτρων - ιδανική για όλες τις ηλικίες .

Το μονοπάτι περνά μέσα από το ίδιο το χωριό Σνεζίνκα, όπου σήμερα ζουν μόνο δύο οικογένειες. Η ατμόσφαιρα εδώ είναι σαν να έχει παγώσει στο χρόνο - παλιά σπίτια της Ροδόπης, αρωματικές αυλές και μια αίσθηση απόλυτης ηρεμίας.σ
Φεύγοντας από το χωριό, αριστερά και μπροστά σας θα παρατηρήσετε έναν βραχώδη όγκο γνωστό ως σπηλιές « Σνεζίνκι » - τέσσερις στον αριθμό, στενές, χαμηλές και δύσκολες στο πέρασμα. Βρίσκονται σε έναν βράχο όπου υπήρχε ένα φρούριο κατά τον Μεσαίωνα. Λόγω του δύσκολου εδάφους, δεν συνιστούμε την επίσκεψή τους χωρίς έμπειρο οδηγό ή κάποιον που γνωρίζει καλά την περιοχή.

Η διαδρομή συνεχίζεται κατά μήκος ενός παλιού αμαξοδρόμου, ο οποίος προσφέρει μοναδικά πανοράματα του φράγματος , περνά μέσα από ένα πευκοδάσος και φτάνει σε μια γέφυρα με σχοινί που συνδέει τους δύο δήμους Καρτζαλίου και Αρδίνου.

Στη διαδρομή μπορείτε συχνά να δείτε ελάφια, χελώνες, δρυοκολάπτες και το έδαφος είναι καλυμμένο με θυμάρι και λαπάδα, που μυρίζουν πραγματική, ζωντανή φύση.
Το μονοπάτι ονομάστηκε «Εθελοντής» προς τιμήν των εθελοντών του Κέντρου Τουριστικής Πληροφόρησης του Δήμου Κάρτζαλι, οι οποίοι εργάζονται σκληρά για τη σήμανση και τη διατήρηση της καθαριότητας και της προσβασιμότητας των τουριστικών διαδρομών του Δήμου.

Αυτό είναι το « Εθελοντής » - ένα μονοπάτι που όχι μόνο συνδέει τη φύση με τους ανθρώπους, αλλά δείχνει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο ενθουσιασμός όταν καθοδηγείται από την αγάπη για τη Ροδόπη.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Екопътека „Доброволец“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Ο δρόμος προς το ίδιο το χωριό περνάει δίπλα από το επιβλητικό φράγμα Borovitsa, την πηγή του πόσιμου νερού της πόλης, το οποίο δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας και κλίμακας ακόμη και πριν από την έναρξη της περιπατητικής διαδρομής.

Αφήστε το αυτοκίνητό σας στο κέντρο του χωριού, δίπλα στην παλιά πέτρινη βρύση - εδώ αρχίζει η περιπέτεια. Η διαδρομή μέχρι τον καταρράκτη είναι περίπου 3 χιλιόμετρα και διαρκεί περίπου μία ώρα περπάτημα. Η διαδρομή είναι κατάλληλη τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά (αρκεί να έχουν τα κατάλληλα παπούτσια και μπαστούνια για περπάτημα) - μια ιδανική οικογενειακή διαδρομή για ένα Σαββατοκύριακο στη φύση.

Από το ίδιο μονοπάτι ξεκινά και η ανάβαση προς κορυφή Τσιλιάκα (1459 μ.) – το υψηλότερο σημείο στην περιοχή. Όσοι στοχεύουν στην κορυφή μπορούν να κάνουν μια σύντομη παράκαμψη περίπου 400–500 μέτρων για να δουν τον καταρράκτη στην πλήρη ανοιξιάτικη δύναμή του.

Ο καταρράκτης είναι εποχιακός - είναι πιο όμορφος την άνοιξη, όταν τα χιονισμένα νερά από τα βουνά γεμίζουν τις κοιλότητες και τον μετατρέπουν σε πραγματικό θέαμα. Με ύψος περίπου 28 μέτρα, είναι ένας από τους υψηλότερους και πιο γραφικούς καταρράκτες στην περιοχή του Κάρτζαλι. Η ροή του πέφτει καταρρακτωδώς στους βράχους και δίνει μια αίσθηση κίνησης και ζωής στο ήρεμο τοπίο του βουνού.

Πρόκειται για μια διαδρομή που συνδυάζει την ευκολία, την προσβασιμότητα και την απόλυτη βύθιση στη μαγεία της φύσης της Ροδόπης - το είδος της εμπειρίας που μας υπενθυμίζει πόσο εύκολο είναι να βρούμε την ευτυχία στα απλά αλλά υπέροχα πράγματα.σ

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Водопадът на село Безводно е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Ένας πλούτος της πανίδας
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα πράγματα για τη Σκάλα Γιούμρουκ είναι η ποικιλομορφία της ορνιθοπανίδας της. Η περιοχή είναι σημαντική για την επιβίωση σπάνιων πουλιών, όπως ο γύπας και ο ασπροπάρης, ο μαύρος πελαργός και η κουκουβάγια. Αποτελεί επίσης έναν από τους κύριους τόπους αναπαραγωγής του Γύπα και του Ασπροπάρη στη Βουλγαρία. Άλλα ενδιαφέροντα είδη περιλαμβάνουν το Μαυροπετρίτης, το Θρακικό Γεράκι και το Κοκκινογέρακο. Η Γιούμρουκ Σκάλα είναι μέρος των προστατευόμενων περιοχών στο πλαίσιο του προγράμματος Natura 2000, το οποίο διασφαλίζει τη διατήρηση της πλούσιας βιοποικιλότητας.

Ο πλούτος της χλωρίδας
Η χλωρίδα του βράχου συνδυάζει μια ποικιλία τύπων φυτοκοινοτήτων, όπως ξηροθερμικά δάση δρυός και ξηρά λιβάδια. Εδώ μπορείτε να βρείτε μοναδικά φυτά, όπως η μέντα του χοντροκέφαλου, το γαρύφαλλο και η πικροδάφνη, που δημιουργούν ιδανικές συνθήκες ενδιαιτήματος για μια ποικιλία ζωικών ειδών.

Προσανατολισμός
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στο Yumruk Rock δεν υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια, γεγονός που μπορεί να δυσχεράνει την πλοήγηση για τους άπειρους πεζοπόρους. Ωστόσο, οι επισκέπτες μπορούν να καθοδηγούνται από τις πυραμίδες που χρησιμεύουν ως ορόσημα. Η κύρια διαδρομή ξεκινά από το χωριό Gnyazdovo, όπου μπορείτε να απολαύσετε μια γραφική θέα της προστατευόμενης περιοχής. Συνιστάται στους πεζοπόρους να είναι καλά προετοιμασμένοι και να έχουν μαζί τους τον απαραίτητο εξοπλισμό για να απολαύσουν τη φύση στο έπακρο.

Αν αναζητάτε ένα μέρος όπου η φύση και ο χρόνος έχουν σταματήσει για να δημιουργήσουν την τέλεια εικόνα ηρεμίας και άγριας ομορφιάς, ο βράχος Yumruk είναι ο προορισμός σας. Με τους εκτεταμένους βιότοπους των βράχων, τα σπάνια φυτά και πουλιά, η Γιούμρουκ Καγία δεν είναι μόνο μια προστατευόμενη περιοχή, αλλά μια πραγματική απόδειξη της ομορφιάς και της σημασίας της άγριας ζωής στη Βουλγαρία.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Юмрук скала е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Τύποι διαδρομών και τιμές

Σύντομη διαδρομή

Διάρκεια: 30 λεπτά
Τιμή: 50 BGN

Μεγάλη διαδρομή:

Διάρκεια: 1 ώρα
Τιμή: 100 BGN

Η τιμή ισχύει για όλη τη διαδρομή, ανεξάρτητα από το αν θα συμμετάσχουν δύο ή 12 άτομα. Αυτό καθιστά τις διαδρομές ιδανικές τόσο για μικρές όσο και για μεγαλύτερες ομάδες φίλων ή οικογένειες που θέλουν να μοιραστούν την εμπειρία μαζί.

Ανέσεις και παροχές
Ένα από τα καταμαράν είναι ειδικά εξοπλισμένο με τραπέζια, επιτρέποντας στους επιβάτες να απολαύσουν ένα ωραίο γεύμα ενώ πλέουν στα νερά του φράγματος. Αυτό το καθιστά ιδανικό μέρος για τη διοργάνωση μικρών συγκεντρώσεων, εορτασμών ή απλώς για ένα χαλαρωτικό γεύμα ή δείπνο στο νερό.

Πώς να κάνετε κράτηση
Οι κρατήσεις μπορούν να γίνουν τηλεφωνικά ή μέσω των κοινωνικών μας δικτύων. Συνιστούμε να κάνετε κράτηση εκ των προτέρων, ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν η ζήτηση είναι μεγάλη.

Μην χάσετε την ευκαιρία να απολαύσετε τη μοναδική φύση και την ηρεμία του φράγματος Καρτζάλι με τα άνετα και ασφαλή καταμαράν μας. Σας περιμένουμε επί του σκάφους!

Материалът Разходка с лодка по язовир Кърджали е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Τοποθεσία και πρόσβαση

Παίρνοντας το δρόμο για ο προς το σπήλαιο Μήτρα και το μονοπάτι Παραδεισένια Θέα, λίγο πριν από την αφετηρία του μονοπατιού για το Παραδεισένια Θέα,, θα παρατηρήσετε μια διεύρυνση του δρόμου προς τα αριστερά. Εκεί μπορείτε να παρκάρετε και να ξεκινήσετε τη σύντομη βόλτα σας προς το Juren Kaya. Το μονοπάτι προς τα πάνω είναι περίπου 200 μέτρα και είναι εύκολα προσβάσιμο, καθιστώντας αυτό το σημείο κατάλληλο για επισκέπτες όλων των ηλικιών. 

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Юрен Кая: Панорамна гледка към Язовир Кърджали е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Каменна сватба – скален феномен е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Материалът Арт галерия „Кръг“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Η επίσκεψη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες προσφέρει μια αναζωογονητική εμπειρία μέσα σε καταπράσινα τοπία, αλλά συνιστάται προσοχή στη λήψη επαρκούς ποσότητας νερού, ιδιαίτερα κατά τις ζεστές ημέρες. Η ίδια η διαδρομή δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη και είναι κατάλληλη και για παιδιά, ωστόσο, υπάρχουν κάποια απότομα και ολισθηρά σημεία. Η αφετηρία του μονοπατιού βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο δυτικά του χωριού Παντάρτσι, ακολουθώντας την κόκκινη και κίτρινη σήμανση, η οποία περνά μέσα από μαγευτικά τοπία και καταλήγει σε μια μαγευτική θέα προς το φράγμα. Εάν, μετά την άφιξη στην τελική τοποθεσία, επιθυμείτε να επισκεφθείτε το

Διαδρομή

Το σημείο εκκίνησης του μονοπατιού Παραδεισένια θέα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου δυτικά του χωριού Παδάρτσι της επαρχίας Καρτζάλι. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται σε καλό ασφαλτοστρωμένο δρόμο με πολλές στροφές. Διασχίζοντας το χωριό, με κατεύθυνση δυτικά, θα ακολουθήσετε αρκετές στροφές. Το πρώτο από αυτά είναι στα αριστερά και το επόμενο στα δεξιά. Ακριβώς στη στροφή δεξιά υπάρχει κατάλληλος χώρος στάθμευσης, απ' όπου θα δείτε ένα στενό μονοπάτι απέναντί ​​σας (με κατεύθυνση βόρεια) όπου ξεκινά η διαδρομή.

Ακολουθήστε αυτό το μονοπάτι, το οποίο είναι σηματοδοτημένο με κόκκινη σήμανση και δεν έχει διακλαδώσεις – είναι δύσκολο να χαθείτε. Το συνολικό μήκος του μονοπατιού είναι περίπου 1,6 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά λίγο πάνω από 200 μέτρα. Παρά την σχετικά μικρή του απόσταση, η αρχή της διαδρομής είναι απότομη και απαιτεί περίπου 1 ώρα πορεία προς την κατεύθυνση αυτή. Φτάνοντας στο τέλος του μονοπατιού, η ανταμοιβή για τις προσπάθειες σας θα είναι οι άνετες παγκάκια και η μοναδική θέα που αποκαλύπτεται πάνω από το φράγμα Κάρτζαλι.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Екопътека „Райски изглед“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Η αναρρίχηση στο όρος Monyak (586 μ.) αξίζει τον κόπο για την απίστευτη θέα που θα απολαύσετε. Οι απότομοι βράχοι, στους οποίους κατοικούνται και γύπες, το φράγμα Studen Kladenets, η πόλη Kardjali και η μαγευτική Ανατολική Ροδόπη είναι μέρος αυτού που θα ενθουσιάσει τα βλέμματά σας από την κορυφή.

Απο το Μόνεκ φαίνεται επίση φρούριο του Βίσεγκραντ.

Το μονοπάτι προς την κορυφή είναι καλά σηματοδοτημένο. Το καλοκαίρι φέρτε άφθονο νερό καθώς υπάρχουν σημεία που δεν υπάρχει σκιά.

Η ιστορία του φρουρίου, που υπερασπίστηκε την κορυφή για αιώνες, είναι τόσο συναρπαστική και μαγευτική όσο και η θέα από την ψηλή και βραχώδη κορυφή. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες μεσαιωνικές πηγές, η μεγαλύτερη πόλη της Αχρίδος κατά τον 12ο-14ο αιώνα ήταν το φρούριο του Μνάκου - που βρισκόταν στην κοιλάδα του μέσου Άρδα, ανατολικά της πόλης της Αχρίδος. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Μαρδάνου, στα βόρεια του ποταμού Μαρδάνου, στην κοιλάδα του ποταμού Κάρτζαλι. Τα ερείπια του μεγάλου φρουρίου πάνω από το χωριό της. Shiroko Pole βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση και άμεση οπτική ορατότητα με το επισκοπικό κέντρο στο Kv. «Veselchani», στην πόλη. Λίγο πιο πλάγια από αυτά, στο σημερινό s. Visegrad, σε απόσταση 2 χλμ. από το μεγάλο φρούριο, υπάρχει ένα άλλο φρούριο του οποίου τα τείχη διατηρούνται ακόμη και σήμερα καλά (γνωστό στους κατοίκους ως φρούριο Visegrad). Μαζί με το Περπερικόν, ο Μνάικος είναι το καλύτερα μαρτυρημένο φρούριο στην Ανατολική Ροδόπη. Αναφέρεται στην Ιστορία του Γεωργίου Ακροπολίτη, η οποία περιγράφει τον βουλγαροβυζαντινό πόλεμο του 1254-1255, μια από τις πηγές που περιγράφουν καλύτερα την κατάσταση στην Κεντρική και Ανατολική Ροδόπη τον 13ο αιώνα. Σε αντίθεση με τον Περπερικόν, ωστόσο, ο Μνάικος αναφέρεται σε μια μη ελληνική πηγή που αναφέρεται στην πρώτη δεκαετία του 13ου αιώνα, πρόκειται για τα γεγονότα γύρω από τους βουλγαρολατινικούς πολέμους του 1205-1207, που περιγράφονται από τον Γάλλο χρονογράφο Joffroi de Villarduin. Αφηγείται με μεγάλη λεπτομέρεια ότι ήταν υπό τον Μνάικο, στην εύφορη και γραφική κοιλάδα του Αρτ (Άρδα) οι Λατίνοι στρατοπέδευσαν, όπου έμαθαν με βεβαιότητα για το θάνατο του πρώτου Λατίνου αυτοκράτορα, του Μποντγουέν, στο Τάρνοβο. Όπως και εδώ, κάτω από το ίδιο το φρούριο, το βαρονικό συμβούλιο της Λατινικής Αυτοκρατορίας συνεδριάζει και εκλέγει τον Ανρί ως νέο αυτοκράτορα. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Μνημάκος αναφέρεται και σε μια άλλη παλαιότερη, δυτικοευρωπαϊκή πηγή που περιγράφει την ιστορία της Τρίτης Σταυροφορίας (1189-1192). Τότε οι σταυροφόροι, που αλώνιζαν στη Θράκη, πραγματοποίησαν λεηλατικές επιδρομές στην περιοχή Φιλιππούπολης-Αδριανούπολης-Διδυμοτείχου. Εάν οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στην πηγή αναφέρονται πράγματι στον Μνάικο, αυτή θα ήταν η παλαιότερη αναφορά του
μεσαιωνικού φρουρίου στην Ανατολική Ροδόπη.

Δεδομένου ότι η Μνεάκος ήταν διοικητικό κέντρο της Αχρίδος κατά τον XIII-XIV αιώνα, σε αυτήν, σύμφωνα με
τις ιστορικές πηγές, είχαν την έδρα τους αρκετοί γνωστοί διοικητές. Κατά την περίοδο 1993-1996 πραγματοποιήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές και πλήρης γεωφυσική χαρτογράφηση του φρουρίου. Αυτές αποτέλεσαν συνέχεια των μερικών ερευνών που διεξήγαγε ο Ιβάν Μπαλκάνσκι το 1972-1973. Στους πρόποδες του υψηλού λόφου βρέθηκαν κατάλοιπα μνημείων από διάφορες εποχές, συμπεριλαμβανομένων λαξευμένων τάφων και θρακικών λαξευμένων κοιλοτήτων.

Το φρούριο αποτελείται από δύο ξεχωριστές οχυρωματικές μονάδες: μια εξωτερική πόλη και μια ακρόπολη στο υψηλότερο σημείο. Το μεσαιωνικό φρούριο βρίσκεται σε μια εξαιρετικά απότομη βραχώδη κορυφή, τρεις από τις πλευρές της οποίας είναι κατακόρυφες και υψώνονται εκατοντάδες μέτρα πάνω από τον περιβάλλοντα ποταμό. Arda. Το φρούριο είναι επίσης ένα από τα υψηλότερα στα βουλγαρικά εδάφη, με την κορυφή του να βρίσκεται στα 586,7 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα φρούρια της χώρας - η οχυρωμένη έκταση ξεπερνά τα 20 000 τετραγωνικά μέτρα. Ο μακρύς άξονας του Μνεάκου είναι σχεδόν 0,5 χλμ. Το τείχος του φρουρίου περικλείει περίπου τη μισή πόλη στις πιο προσβάσιμες δυτικές, νοτιοδυτικές και βόρειες κατευθύνσεις. Στα βορειοανατολικά και νοτιοανατολικά, φτάνει σε έναν απότομο γκρεμό, η οχύρωση του οποίου ήταν περιττή. Η τοιχοποιία του τείχους είναι χαρακτηριστική της μεσαιωνικής περιόδου, χτισμένη από μπάζα που έχουν συγκολληθεί μεταξύ τους με ισχυρό λευκό κονίαμα. Τα θεμέλια του τείχους βρίσκονται απευθείας πάνω στον βράχο, ο οποίος έχει σμιλευτεί κατά τόπους για καλύτερη πρόσφυση. Στις ευάλωτες δυτικές και βόρειες πλευρές ο τοίχος ήταν πιο συμπαγής και προφανώς ψηλότερος- στους δυσπρόσιτους βράχους στα νοτιοδυτικά ήταν λεπτότερος και πολύ χαμηλότερος. Το φρούριο έμοιαζε κάποτε πολύ γραφικό και εντυπωσιακό, με τα τείχη του χτισμένα σε απίστευτο ύψος. Στην ολοκληρωμένη της μορφή, η πόλη του Μνάκου είχε τρεις πύργους που βρίσκονταν γύρω από την περιοχή της εισόδου και νοτιοανατολικά της. Χωρίς να υπολογίζονται οι πολυάριθμοι πύργοι του εσωτερικού κάστρου, το οποίο αποτελεί το ανατολικότερο τμήμα του φρουρίου και υπερασπίζεται την ανατολική κατεύθυνση. Η πύλη του κάστρου βρίσκεται στη χαμηλή δυτική γωνία της οχύρωσης, η οποία βρίσκεται στην πιο προσβάσιμη περιοχή και από την οποία κατεβαίνει ένας δρόμος λαξευμένος στους βράχους. Η κύρια οχύρωση που φυλάει την είσοδο είναι ένας ογκώδης κοίλος πύργος με ακανόνιστη τραπεζοειδή κάτοψη. Κατά την ανασκαφή κατέστη σαφές ότι είχε επιχριστεί, εξωτερικά, με λευκό κονίαμα, που δεν κάλυπτε πλήρως την επιφάνεια, αλλά αποκάλυπτε τα μη επιχρισμένα στρογγυλεμένα μέρη των μεγάλων λίθων. Αυτό παρήγαγε ένα γραφικό διακοσμητικό αποτέλεσμα που έμοιαζε με μωσαϊκό. Το εσωτερικό του πύργου χωριζόταν σε ορόφους, στους οποίους έφθανε κανείς με ξύλινες σκάλες. Σήμερα, τα ερείπια της κατασκευής υψώνονται σε ύψος 5,2 μ. Το πλάτος της εισόδου, του φρουρίου, μπορεί να εκτιμηθεί μόνο σε περίπου 3-3,20 μ., και ήταν πιθανότατα δίφυλλη με ογκώδη ξύλινο τοίχο, επενδυμένο εξωτερικά με μεγάλα σιδερένια καρφιά διαμαντένιου σχήματος και αιχμηρά καρφιά, ενώ εσωτερικά η πύλη ήταν φραγμένη με τεράστιο σύρτη, κατασκευασμένο από ξύλινη δοκό κολάρου. Η προσέγγιση στον πύργο και στο μονοπάτι μάχης της αυλής γινόταν από μια ογκώδη σκάλα, η οποία ήταν κολλημένη στην εσωτερική πλευρά του τείχους του φρουρίου. Σε λίγο μεταγενέστερο σημείο της ιστορίας του Μνακού, ένας δεύτερος, συμπαγής γωνιακός πύργος με κάτοψη ακανόνιστου τραπεζοειδούς χτίστηκε στα βορειοδυτικά της πύλης, κατά μήκος του οχυρωματικού τείχους. Με αυτόν τον τρόπο, διαμορφώθηκε μια κλασική άμυνα της πύλης με δύο πλευρικούς πύργους. Ένας τρίτος πύργος χτίστηκε στο νότιο τμήμα του οχυρωματικού τείχους, αν και το τμήμα αυτό φαινόταν σχεδόν απόρθητο λόγω των απότομων χαράδρων και του γκρεμού που κατέβαινε στον ποταμό. Arda, με προσεκτική επιθεώρηση μπορεί να φανεί μια μικρή προσέγγιση, η οποία, αν και δύσκολη, μπορεί να σκαρφαλώσει μέχρι το φρούριο. Ο πύργος είναι μικρός, συμπαγής και τετράπλευρος σε κάτοψη, και πιθανώς χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο λόγω της εξαιρετικής θέασης της κοιλάδας.

50 μέτρα βόρεια της εισόδου του φρουρίου και έξω από αυτό, οι κάτοικοι έχτισαν μια μεγάλη δεξαμενή νερού που αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών. Η δεξαμενή χρησιμοποιούσε ένα φυσικό ρήγμα στο βράχο, το οποίο όμως σμιλεύτηκε περαιτέρω για να αποκτήσει τετράγωνη κάτοψη. Η δεξαμενή ήταν επενδεδυμένη με θραυστούς λίθους τσιμεντοποιημένους άφθονα με λευκό κονίαμα. Η δεξαμενή γέμιζε με νερό από μια λίμνη εκατό μέτρα κάτω από το τείχος του φρουρίου και υπήρχε ένας αγωγός από πήλινους σωλήνες για το σκοπό αυτό, όπως αποδεικνύεται από τα θραύσματα που βρέθηκαν στο χώρο. Η δεξαμενή τροφοδοτούνταν επίσης από τις βροχές. Στο εσωτερικό του φρουρίου έχει ανακαλυφθεί μια άλλη λεκάνη νερού, στο υπόγειο ενός μεγάλου πολυώροφου κτιρίου που βρίσκεται περίπου 70 μ. νοτιοδυτικά της εσωτερικής οχύρωσης, η οποία καταγράφηκε ήδη από τον Iv. Balkanski και μελετήθηκε στη συνέχεια. Το κτίριο είχε μια θαυμάσια έκθεση προς το νότο, ενώ ήταν καλά προστατευμένο στα βράχια από τους βόρειους ανέμους, και καθώς βρισκόταν κοντά στην ακρόπολη, με βάση τα όσα αποκάλυψαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές, πιθανότατα κατοικήθηκε από ένα άτομο υψηλού βαθμού, ίσως τον διοικητή της φρουράς. Σε ορισμένα σημεία ο λαξευμένος βράχος χρησίμευε ως τοίχος του υποστέγου, με μια κοίτη κομμένη στο ύψος για τους ανύπαρκτους πλέον τοίχους των ανώτερων ορόφων, ενώ σε άλλα σημεία έγινε επένδυση από μπάζα που τσιμεντώθηκαν με λευκό κονίαμα. Το δάπεδο είναι κατασκευασμένο από φυσικό βράχο, ο οποίος έχει σμιλευτεί άριστα και έχει καλυφθεί με παχύ στρώμα υδρόφοβου κονιάματος με θρυμματισμένο τούβλο και κομμάτια σπασμένης κεραμικής. Σε αυτό το μπουντρούμι αποθηκευόταν πόσιμο νερό, το οποίο συλλέγονταν μέσω μιας καλά διαμορφωμένης επιφάνειας υδροσυλλογής. Μέσω έξυπνα κατασκευασμένων καναλιών, το νερό της βροχής διοχετευόταν στη στέρνα.

Ένα δεύτερο μεγάλο κτίριο στην πόλη ανακαλύφθηκε επίσης, που βρίσκεται περίπου 50 μ. ανατολικά της κύριας πύλης. Όπως και το πρώτο, έτσι και αυτό το κτίριο χρησιμοποιούσε ένα φυσικό βραχώδες ρήγμα, όπου σχηματιζόταν ένα υπόγειο. Το κτίριο αυτό πιθανότατα είχε αρκετούς ορόφους. Για να σχηματιστεί το υπόγειο, τα τοιχώματα του βραχώδους ρήγματος λαξεύτηκαν και ισοπεδώθηκαν και στη συνέχεια επενδύθηκαν με τοίχους, καθώς το δάπεδο, αφού κόπηκε και ισοπεδώθηκε ο βράχος, καλύφθηκε με επίπεδα τούβλα, χυμένα με κονίαμα. Δεδομένων των κεραμικών αγγείων που βρέθηκαν στο υπόγειο (αμφορείς, κανάτες, αγγεία, κύπελλα), πιθανότατα ήταν μια τεράστια αποθήκη τροφίμων. Η νότια βεράντα στην κορυφή εντυπωσιάζει με την βολική της θέση για διαβίωση, κάτι που έχει αποδειχθεί και κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, βρέθηκαν εκεί πολλά οικιακά αντικείμενα (σπόνδυλοι ατράκτου, σουβλιά, μαχαίρια, βελόνες, κουδούνια, πυριτόλιθοι, μολύβδινα βάρη, ένας κουβάς νερού, κεραμικά αγγεία), πολλά οστά ζώων, αιχμές δοράτων και βελών, χάλκινα νομίσματα, διακοσμήσεις ενδυμάτων (χάλκινα και σιδερένια επιθέματα), θραύσματα χάλκινου δαχτυλιδιού, χάλκινου βραχιολιού, σιδερένιες πόρπες (για στρατιωτικές ζώνες), καθώς και εκατοντάδες σιδερένια καρφιά που χρησιμοποιούνταν στην κατασκευή ξύλινων κτιρίων και στερεώναν σε αυτά τις ογκώδεις δοκούς και τις σανίδες. Ολόκληρες οικογένειες ζούσαν εκεί με τα οικιακά τους είδη και τα γεωργικά τους εργαλεία, και οι άνδρες ήταν πιθανώς πολεμιστές. Το εσωτερικό «κάστρο» του Μνεακού βρίσκεται στο υψηλότερο ανατολικό τμήμα του οχυρωμένου λόφου. Αποτελεί έναν πολύ σημαντικό κρίκο στη συνολική οχύρωση της πόλης, επειδή εμποδίζει τις σχετικά ευάλωτες ανατολικές και νοτιοανατολικές κατευθύνσεις. Η εσωτερική οχύρωση καλύπτει έκταση 2000 τ.μ. Ακολουθώντας τη διαμόρφωση του εδάφους, το φρούριο έχει αποκτήσει οβάλ περιγράμματα. Τα αμυντικά τείχη της ακρόπολης είναι λεπτότερα από αυτά της ίδιας της πόλης, αλλά η μέθοδος κατασκευής δεν διαφέρει ιδιαίτερα - πέτρες λατομείου, συνδεδεμένες με λευκό κονίαμα. Υπάρχουν πέντε πύργοι χτισμένοι κατά μήκος των τειχών του φρουρίου της ακρόπολης, είναι συμπαγείς και χτισμένοι παρόμοια με το τείχος του φρουρίου από πέτρες λατομείου σε κονίαμα. Ο βόρειος πύργος είναι ο μόνος ημικυκλικός, οι άλλοι, ο βορειοδυτικός, ο δυτικός και ο νοτιοανατολικός, έχουν ακανόνιστο τετράγωνο σχέδιο, καθώς ο νότιος πύργος είναι εντελώς παραμορφωμένος και σήμερα το σχέδιό του μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με υποθέσεις. Δεν αποκλείεται να υπήρχε ένας άλλος πύργος στο ολοσχερώς κατεστραμμένο νοτιοδυτικό τμήμα του τείχους του φρουρίου. Η πύλη (η οποία έχει μια μάλλον πολύπλοκη δομή) του εσωτερικού κάστρου, η οποία βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του τείχους του φρουρίου και οδηγεί στην πόλη, είναι καλά διατηρημένη. Πλαισιώνεται από τους ημικυκλικούς και κοντινούς τετράγωνους πύργους. Η πύλη ήταν πιθανώς δίπτερη, στην εξωτερική πλευρά της οποίας, όπως και η κύρια πύλη της πόλης, καρφώθηκαν καρφιά με φαρδιές κεφαλές για ενίσχυση και διακοσμητική διακόσμηση, και πιθανότατα υπήρχε μια αψίδα από πάνω της, φτιαγμένη από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους και τούβλα, συμπεράσματα που βασίζονται στα υλικά που ανακαλύφθηκαν κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Όπως και τα άλλα δύο μελετημένα κτίρια στην πόλη, έτσι και ένα ανακαλύφθηκε εδώ, και για αυτό χρησιμοποιήθηκε επίσης ένα φυσικό βραχώδες ρήγμα, το οποίο υποβλήθηκε σε περαιτέρω επεξεργασία, τοποθετώντας ένα ορθογώνιο κτίριο χτισμένο από σπασμένες πέτρες συνδεδεμένες με λευκό κονίαμα. Σε αυτό βρέθηκαν θραύσματα υδρόφοβου σοβά, γεγονός που δίνει αφορμή να υποθέσουμε ότι ο κάτω όροφος χρησιμοποιήθηκε ως δεξαμενή νερού ή αποθήκη. Σίγουρα, εκτός από το μελετημένο τετράγωνο κτίριο, υπάρχουν και άλλα κτίρια εκεί. Από αυτή την άποψη, οι πληροφορίες του Iv. Balkanski, ότι κατά τη διάρκεια ανασκαφών πριν από 30 χρόνια, αποκαλύφθηκαν αρκετές χριστιανικές ταφές με επιστήθιους σταυρούς κατασκευασμένους από κάποιο ορυκτό. Αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη εκκλησίας στην ακρόπολη. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εδώ ότι αρκετές άλλες παρόμοιες ακροπόλεις εξερευνήθηκαν στην Ανατολική Ροδόπη εκείνη την εποχή, όπως αυτή του Μνεακού, κοντά στην Ούστρα, το Βίσεγκραντ και το Μπάσεβο. Ο Μνεακός είναι ένα τυπικό στρατιωτικό φρούριο, που κατοικούνταν σε καιρό ειρήνης από μια μικρή φρουρά και τεχνίτες που ασχολούνταν με τη συντήρησή του. Ο πληθυσμός ζούσε σε ανοχύρωτες συνοικίες και οικισμούς στους πρόποδες της κορυφής και δίπλα στο ποτάμι. (Λογοτεχνία: N. Ovcharov, D. Kodzhamanova, Το Περπερικόν και τα γύρω φρούρια κατά τον Μεσαίωνα, Κατασκευή φρουρίων στην Ανατολική Ροδόπη, 2003)

Αλλά στην πραγματικότητα κάθε ιστορία που λέγεται και όλα τα ιστορικά γεγονότα χάνουν το νόημά τους σε κάποιο σημείο. Όπως δεν έχει σημασία ποιον δρόμο θα πάρεις για να φτάσεις στην κορυφή, είτε στην αρχή του s. Broad field θα πιάσετε τον παλιό δρόμο στα δεξιά, ή τη στροφή, στα δεξιά, στον κεντρικό δρόμο που έρχεται από την πόλη της. Καρτζάλη (όπου υπάρχουν καφέ πινακίδες που παραπέμπουν σε ιστορικά και άλλα αξιοθέατα). Η θέα που κόβει την ανάσα και η μεθυστική αίσθηση ότι πριν από αιώνες και άλλοι σαν κι εμάς στέκονταν στο ίδιο σημείο, στην κορυφή του βράχου, ατενίζοντας τα απέραντα βουνά της Ροδόπης, θαυμάζοντας την ίδια πολύχρωμη και γραφική εικόνα, ίσως και με την τελευταία τους πνοή, νομίζω ότι βυθίζει τον καθένα στη μαγευτική ατμόσφαιρα και τον ενεργοποιεί, γεγονός που θα τον αφήσει άφωνο και θα τον κάνει να λαχταρά να επιστρέψει ξανά και ξανά σε αυτό το παραμύθι και σε αυτό το μικρό κομμάτι της όμορφης χώρας μας.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Връх и крепост Моняк (Монек) е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.