Преди десетки милиони години ( 34-30 млн. год.) тук е действала мощна вулканична система. След силни изригвания и движения на земната кора се е образувала огромна вулканична структура с елипсовидна форма и размери приблизително 15 на 34 километра.

Какво е калдера?

Калдерата (от испанската дума caldera – „котел“ или „казан“) е вулканично образувание, което се получава вследствие на бързи и много мощни изригвания. Магменото огнище частично се изпразва и неговият „таван“ (т.е. основата на вулкана) се срутва, образувайки на повърхността големи вдлъбнатини със стръмни, понякога стъпаловидни склонове.

Как се е образувала Боровишката калдера

Преди появата на калдерата районът е бил изграден от различни видове скали – метаморфни и седиментни в западната част, както и вулканични скали като латити, шошонити и абсарокити в централната и източната зона.

По-късно те били покрити от кисели вулканични материали – основно туфи и игнимбрити, образувани от горещи потоци вулканична пепел. В южната част на калдерата са запазени пирокластични отложения на възраст около 31,75 милиона години.

Развитието на тази вулканична структура преминава през няколко етапа – от натрупване на вулканични материали и мощни изригвания до образуване на по-малка структура, известна като Мурговска калдера, с диаметър около 7-10 километра.

По-късно се оформя и основната структура – Боровишката калдера, а в източната ѝ част се появяват вулканични куполи от трахириолит и перлит. Последните магмени прониквания в района са се случили преди около 27,5-29,5 милиона години.

Пейзажът, който виждаме днес

Всички тези процеси – изригвания, срутвания и движения на земната кора – са образували Боровишката калдера, която по-късно се издига и оформя днешния релеф.

Така Боровишката калдера остава една от ключовите геоложки структури на Източни Родопи, свидетелство за време, когато тук е действал огромен древен вулкан (супер вулкан).

Екипът на Visit Kardzhali изказва специални благодарности на доц., д-р Йоцо Янев за помощта при написването на статията.

Източник: Българско геологическо дружество

Използвана литература:
 Йоцо Янев, Дамиан Дон, Жак-Мари Бардинцеф, Жан Коровиц.

 „Еволюция на киселия палеогенски вулканизъм в Боровишката калдера (Източните Родопи) и връзката му с разломната тектоника“ – Геонауки 2005.

Материалът Древни вулкани в Източните Родопи е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Юрен Кая – панорамна гледка към язовир Кърджали

Юрен Кая разкрива една от най-красивите гледки към язовир Кърджали. До мястото се стига бързо, а панорамата е перфектна за снимки по изгрев и залез, с вода, небе и драматичен релеф в един кадър.

Οι ροζ πυραμίδες του χωριού Τσάρεβετς

Тези естествени образувания впечатляват с необичайните си розови нюанси и форми. Достъпът е лесен, а мястото изглежда сякаш не е от този свят. Светлината тук прави всяка снимка ефектна, без нужда от филтри.

Кораб с история – „Галата“

Старият кораб „Галата“, разположен край брега на язовир Студен кладенец, е нестандартен фон за снимки с характер и история. Мястото е лесно достъпно и съчетава индустриална визия с спокойствието на водата.

Меандър „Завоя“ на язовир Кърджали

Една от най-фотогеничните гледки в района – естествен завой на водата. Подходящо място за панорамни кадри и снимки, които събират много внимание.

Ο τεχνητός καταρράκτης της Γκόρνα Άρντα

Живописна водна каскада, до която се стига лесно и без дълго ходене. Подходяща както за близки кадри, така и за по-широки снимки с движение на водата.

Кърджалийският регион предлага много красиви места, които не изискват сериозна подготовка или физическо усилие. Нужно е само желание за снимки и малко свободно време, за да си тръгнеш с кадри, които си струват да бъдат споделени.

Материалът Най-леснодостъпните Instagramable места около Кърджали е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Пещера Утробата – Тангардък кая

Най-известното утробно светилище се намира в местността Тангардък кая. Естествена карстова кухина, дооформена от човешка ръка във форма на женска утроба, с издълбан олтар в дъното. През януари и февруари слънчев лъч прониква през процеп в тавана и символично „опложда“ утробата – явление, описано в изследванията на проф. Александър Фол.

Утробно светилище край село Багра

Разположено в отвесна, почти недостъпна скала, това светилище впечатлява с ясно оформен улей, по който при точно определен момент слънчев лъч навлиза дълбоко в пещерата. Наличието на ложи и място за дарове ясно подсказва култовото му предназначение.

Σπηλιά «Τριπλή Μήτρα»

Намира се в непосредствена близост до тракийското светилище Татул. Във вътрешността ѝ ясно се различават три недълбоки вдлъбнатини с форма на вулва. Това е най-лесно достъпното утробно светилище в района.

Ιερό σπηλαίου και ένα από τα πέτρινα πρόσωπα της Ροδόπης

По пътеката към връх Бездивен, над изоставената махала Хайранлар на село Ненково, погледът открива едно от най-мистичните каменни лица в Родопите – скален образ с поглед, насочен към изгрева. Под него, в основата на скалния масив, е скътан входът на малка пещера с ясно изразена утробна форма.

Ако търсите място, където природата, митът и историята се преплитат, утробните светилища край Кърджали ви очакват.

Материалът Утробните светилища в района на Кърджали е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Историята често ни се струва далечна и хладна – ред подредени факти, изсъхнали дати, мраморни имена. Но понякога идва книга, която вдъхва живот на миналото – прави го плътно, дишащо, пълно с човешки страхове, амбиции и чувства.
С „Трифена“ Костадина Костова ни връща в сърцето на древните Родопи, където реални събития и художествена интерпретация се преплитат в завладяващ разказ за власт, дълг и израстване.
С нея разговаряме за силата на мястото, за баланса между факт и въображение и за пътя, който започва от бреговете на Понт и води до Περπερικόν – и обратно към нас самите.

1. Какво Ви привлече най-силно в историческия контекст на Перперикон и древните Родопи при написването на „Трифена“?

Родопите заемат специално място в сърцето ми, аз изпитвам силна принадлежност към планината, която е и мое родно място. Огромно вълнение е всяка среща с исторически извори, които споменават пряко или косвено тези земи. Магията на Перперикон се усеща и днес. Моят естествен порив, когато обичам и се вълнувам от нещо, е да го претворя в история.

2. Какво значение има за Вас мястото в изграждането на една история – вдъхновението идва първо от мястото или от думите?

Вдъхновението да пиша за древните траки на първо място дойде именно от любовта към Родопите. В самия процес и изграждането на отделните сцени ме водят основно героите. Старая се те винаги да са в ясно взаимодействие със средата и в този смисъл местата по свой начин стават действащи лица в историята. Антония Трифена започва пътуването си по море, а стъпването и на суша и навлизането и в сърцето на тракийските земи бележат началото на нейното израстване като личност.

3. Колко време Ви отне проучването и как премина този процес?

С изненада осъзнах, че от началото на проучванията ми са минали вече 12 години. През това време аз следях, търсех и четях разнообразни извори за траките, за Древен Рим по нашите земи. В последните вече три години се заех с концентрирано проучване за Антония Трифена и събитията в романа. Както и при дебютния ми роман “Трето царство”, част от проучването се случваше по време на писането. Не започвам да пиша обаче, преди самата аз да съм потънала напълно в духа на епохата.

4. Антония Трифена е историческа фигура – потомка на Марк Антоний. Как се справихте с баланса между фактология и художествена свобода?

В романа има много герои, които са реални исторически личности – майката на Антония Питодорида, царят на Кападокия Архелай, Тигран, царят на Армения, принц Котис и одриското царско семейство и др. Косвено присъстват и бъдещите императори Тиберий и Калигула. Включени са историческите факти, свързани с тях – влиянието на Архелай и активната му намеса в политиката на региона, свалянето на Тигран от трона, политиката на Август за поддържане на мира в тези гранични за империята земи. Важна роля играе мощното въстание на Вологез, жрецът на бесите, за чието потушаване е била необходима намесата на римския наместник. Рядко си позволявам голяма художествена свобода – случва се да пропилея седмици в ровене и търсене на малка подробност, която може да няма пряко отражение върху сюжета. За мен е важно зад “сцената”, тоест самия текст, да стои солидна конструкция от факти и авторови решения. Така че се старая и художествената измислица да отговаря на епохата, доколкото това е възможно.

5. Образът на Антония Трифена съчетава власт, дълг и женска сила – как той кореспондира със съвременните разбирания за женственост? И какво би казала тя на една жена от XXI век?

Много интересен въпрос. Може би би казала: “По-силна си, отколкото си мислиш”. Ние имаме и свободи, и удобства, които приемаме за даденост, но биха впечатлили Антония.

6. Как читателите от „Трето царство“ реагираха на „Трифена“ – има ли обратна връзка, която Ви изненада?

Отзивите засега са много хубави и положителни и се надявам читателите да открият в “Трифена” една вълнуваща сама по себе си история. Двете книги са действително различни като исторически период и като динамика, но и двете разказват за много интересни епохи. Именно читателските отзиви ми обърнаха внимание на приликите – пълнокръвните герои, завладяващата атмосфера, интересните конфликти. Благодарна съм за тези думи.

7. Кои автори или книги са с Вас в процеса на писане – имате ли любими заглавия, които Ви вдъхновяват?

Ако говорим за антични сюжети, заглавието, което е останало с мен и към което често се връщам, е Quo Vadis. Там Сенкевич съчетава всичко – дълбока философия, пищен исторически фон, интересен сюжет, трогваща любовна история. И един персонаж като Петроний, който се помни завинаги.

Снимка на авторката: Невена Рикова

Други снимки: visitkardzhali.com и knigolubitel.com

Интервюто е съвместна инициатива на visitkardzhali.com и knigolubitel.com

Материалът Костадина Костова разказва за „Трифена“: история, родена от древната памет на Родопа е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Οι κοιλότητες έχουν συνήθως καμπύλες, διευρυνόμενες αίθουσες, με κάθετη είσοδο και επίπεδο πάτο. Το ύψος τους κυμαίνεται από 0,60 έως 1,00 μέτρο, το βάθος περίπου 0,40–0,45 μέτρα, το πλάτος στη βάση είναι 0,30–0,50 μέτρα, ενώ στο πάνω μέρος 0,20–0,40 μέτρα. Σχεδόν όλα τα μεγαλύτερα συγκροτήματα περιλαμβάνουν αρκετές κατασκευές, οι πιο συνηθισμένες έχουν τραπεζοειδείς εισόδους, ενώ μερικές έχουν ορθογώνιο ή οβάλ σχήμα, πιθανόν λόγω διάβρωσης.

Οι ημιτελές κοιλότητες δίνουν μια εικόνα για την τεχνολογία κατασκευής τους. Συνήθως πρώτα σχεδιάζεται η είσοδος (το πλαίσιο σε σχήμα τραπεζίου), στη συνέχεια λαξεύεται ο χώρος από πάνω προς τα κάτω, και στο τέλος λειαίνονται τα τοιχώματα (πιθανότατα δεν χρησιμοποιήθηκαν σιδερένια εργαλεία, αλλά λίθινα ή με οστέινη μύτη). Η λαξευτική εργασία σε ύψος πάνω από 50 μέτρα απαιτούσε σημαντική δεξιότητα και ασφαλή εξοπλισμό.

Σε μια βραχώδη επιφάνεια λαξεύονται συνήθως από 3 έως και πάνω από 100 κοιλότητες, ενώ εξαιρέσεις αποτελούν οι μεμονωμένες. Μέχρι το 2021 έχουν καταγραφεί πάνω από 4.200 ξεχωριστές μονάδες.

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση βρίσκεται στο συγκρότημα «Γλουχίτε Καμίνι» (όπου υπάρχουν 459 κοιλότητες σε έκταση 0,25 τ.χλμ.). Κατά τη διάρκεια των ερευνών, η ομάδα κατέγραψε μερικούς δακτυλίους λαξευμένους στο βράχο, οι οποίοι πιθανολογείται ότι χρησίμευαν για την ανάρτηση σχοινιών που βοηθούσαν τη λαξευτική εργασία. Ιδιαίτερα πολυάριθμα είναι τα συγκροτήματα βραχωδών κοιλοτήτων κοντά στα χωριά Άνγκελ Βόιβοντα, Νοτσέβο, Ζέντα, Ντζντόβνιτσα, Μπεζβόντο, Σάρνιτσα, Λισίτσιτε, Τσούκοβο, Τσόμακοβο, Ράβεν, Μόριαντσι, Εφρέμ, Ορέσαρι, Κράσινο, Σκάλινα, Σίρικο Πόλε, Ντόλνο Τσερκόβιστε, Αρντίνο. Η εξάπλωσή τους προς τα δυτικά φτάνει μέχρι τη γραμμή Αρντίνο – Μπεζβόντο – Μούργκα – Γιοντσέβο, προς τα βόρεια τα όρια φτάνουν μέχρι τον λόφο Ντραγκόινοφσκι – Τατάρεβο – Ντόλνο Τσερκόβιστε – Μάλκο Γκράντισε, ενώ τα νότια και ανατολικά όρια είναι δύσκολο να προσδιοριστούν λόγω έλλειψης πλήρων δεδομένων. Ωστόσο, γενικά θεωρείται ότι το ανατολικό όριο είναι ο βράχος Κράλιμαρκοφ στα Κοβάν Καγιά, νότια του Μεζέκ, ενώ το νότιο όριο είναι οι βόρειες πλαγιές του λόφου Μάγκλενικ κοντά στα χωριά Τσερνίτσεβο και Γκουγκούτκα.

Οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν για τη λατρευτική τους λειτουργία και τη σύνδεσή τους με τις θρακικές ταφικές πεποιθήσεις, καθώς και με ηλιακούς και βραχώδεις λατρευτικούς χώρους. Η πιο διαδεδομένη ερμηνεία τις συνδέει με τις θρακικές ταφικές τελετές (οι κοιλότητες μοιάζουν με τις εισόδους των τραπεζοειδών τάφων, καθώς και με τις εισόδους λατρευτικών κατασκευών). Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι κοιλότητες χρησιμοποιούνταν από τη θρακική αριστοκρατία, ενώ άλλοι θεωρούν ότι λειτουργούσαν ως λάρνες για τον κοινό λαό, ως επίσημα νεκροταφεία. Υπάρχουν και εναλλακτικές υποθέσεις ότι οι κοιλότητες ήταν μεμονωμένες τελετουργικές πράξεις που σχετίζονται με συγκεκριμένες ημερομηνίες του ημερολογίου ή με αφιερωματικές τελετές. Άλλοι πιστεύουν ότι συμβόλιζαν πύλες προς τον άλλον κόσμο. Ορισμένοι ερευνητές τις συνδέουν με τη λατρεία της Μεγάλης Θεάς – Μητέρας.

Материалът Скални ниши в Източни Родопи е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Σε αυτό το άρθρο θα δώσουμε προσοχή στα φίδια που υπάρχουν στη Ροδόπη, πώς να τα αναγνωρίζετε, πώς να συμπεριφέρεστε όταν τα συναντάτε και τι να κάνετε όταν σας δαγκώσουν.

Ποια φίδια συναντώνται στην Ανατολική Ροδόπη;

Έφιος (Dolichophis caspius) Ένα αβλαβές, μη δηλητηριώδες φίδι που φτάνει έως και 1,8 μέτρα. Μπορεί να δαγκώσει όταν απειληθεί, αλλά δεν αποτελεί κίνδυνο για τον άνθρωπο. Κατοικεί σε παλιά δάση και είναι ενεργό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τρέφεται με τρωκτικά και πτηνά.

Τυφλίνος (Xerotyphlops vermicularis) Ένα αβλαβές, μη δηλητηριώδες φίδι που φτάνει έως και 1,8 μέτρα. Μπορεί να δαγκώσει όταν απειληθεί, αλλά δεν αποτελεί κίνδυνο για τον άνθρωπο. Κατοικεί σε παλιά δάση και είναι ενεργό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τρέφεται με τρωκτικά και πτηνά.

Οχιά (Vipera ammodytes) Δηλητηριώδες φίδι που αναγνωρίζεται από το χαρακτηριστικό «κέρατο» στη μύτη και την τεθλασμένη λωρίδα στην πλάτη. Το μήκος της κυμαίνεται μεταξύ 50 και 70 εκατοστών. Κατοικεί σε ανοιχτές, βραχώδεις περιοχές. Δαγκώνει μόνο σε περίπτωση ακραίας ανάγκης.

Αστρίτης (Vipera berus)Σπάνια συναντάται στα Ροδόπη, αλλά μπορεί να την συναντήσετε στα ψηλότερα μέρη. Με μέσο μήκος περίπου 55 εκ., με γκρίζο έως σχεδόν μαύρο χρώμα. Δηλητηριώδης, αλλά δαγκώνει μόνο αν νιώσει απειλή.

Μεγάλο νερόφιδο (Natrix natrix) Μη δηλητηριώδες. Βρίσκεται κοντά σε λίμνες. Διακρίνεται από τις κίτρινες κηλίδες πίσω από το κεφάλι. Εξαιρετικά κοινό στην περιοχή.

Μικρό νερόφιδο (Natrix tessellata) Μη δηλητηριώδες. Μικρότερο από το μεγάλο νερόφιδα, με χαρακτηριστικό χρωματισμό σκακιέρας. Κατοικεί στις όχθες ποταμών και λιμνών.

Σπιτόφιδο (Elaphe situla) Ένα μη δηλητηριώδες, όμορφο φίδι με κόκκινες και μαύρες κηλίδες. Του αρέσουν οι βραχώδεις σχηματισμοί, τα ερείπια και τα παλιά κτίρια. Είναι λιγότερο κοινό, αλλά είναι ενδημικό στα βουνά της Ροδόπης.

Νανόφιδο (Eirenis modestus) Ένα μη δηλητηριώδες, μικρό φίδι με γκρι-καφέ χρωματισμό. Κατοικεί σε ξηρά, βραχώδη μέρη.

Πώς να ντυθείτε και να συμπεριφερθείτε στο βουνό

• Φορέστε ψηλά, κλειστά παπούτσια με χοντρή σόλα.
• Φορέστε μακριά παντελόνια, μέσα από τα παπούτσια.
• Κρατηθείτε σε διαμορφωμένα μονοπάτια.
• Βήμα με προσοχή, ειδικά σε πυκνή βλάστηση ή βραχώδεις περιοχές.
• Μην βάζετε τα χέρια σας κάτω από πέτρες, σε θάμνους ή τρύπες.
• Αν δείτε φίδι – μείνετε ήρεμοι, μην το πλησιάζετε και μην το αγγίζετε.

Πώς να αντιδράσετε σε συνάντηση με φίδι Αν στο δρόμο σας βρεθεί ερπετό που δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε αν είναι επικίνδυνο ή όχι, διατηρήστε την ψυχραιμία σας και μην κάνετε κινήσεις. Δώστε την ευκαιρία στο φίδι να σας προσέξει και αφήστε του διέξοδο. Μην το τρομάζετε, μην πετάτε πέτρες και μην τρέχετε πανικόβλητα – σε απότομο, βραχώδες μονοπάτι αυτό μπορεί να είναι πιο επικίνδυνο από το ίδιο το δάγκωμα.

Πώς να αναγνωρίσετε δάγκωμα φιδιού Δηλητηριώδες φίδι – δύο σαφώς εμφανείς τσιμπηματικές πληγές, συμμετρικά τοποθετημένες, συνήθως μπροστά στην περιοχή του δαγκώματος. Η περιοχή πρήζεται γρήγορα και γίνεται πολύ επώδυνη.

Μη δηλητηριώδες φίδι – πολλαπλές μικρές τσιμπηματικές πληγές, τοποθετημένες σε τόξο σαν πεταλούδα. Δεν είναι επικίνδυνο, αλλά καλό είναι να ζητήσετε ιατρική βοήθεια λόγω κινδύνου μόλυνσης.

Πρώτες βοήθειες για δάγκωμα δηλητηριώδους φιδιού:

• Ακινητοποιήστε το θύμα και το πληγέν μέρος του σώματος.
• Καταγράψτε την ακριβή ώρα του δαγκώματος.
• Μην κόβετε ή ρουφάτε το τραύμα.
• Μεταφέρετε το άτομο όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε ιατρικό κέντρο, κατά προτίμηση εντός 30 λεπτών μετά το δάγκωμα, σε ημιξαπλωμένη θέση.
• Αν είναι δυνατόν, θυμηθείτε την εμφάνιση του φιδιού χωρίς να προσπαθήσετε να το πιάσετε.

Συμπέρασμα
Τα φίδια είναι σημαντικό μέρος του οικοσυστήματος και δεν επιτίθενται χωρίς λόγο. Με τον κατάλληλο εξοπλισμό, προσοχή και σεβασμό στη φύση, οι περιπάτοι στα Ροδόπια μπορούν να είναι όχι μόνο ασφαλείς αλλά και πλούσιοι σε εμπειρίες. Η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για την ηρεμία σας στη φύση.

Материалът Змии в Източните Родопи – какво трябва да знаем? е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Μέτριας δυσκολίας διαδρομές για αρχάριους Μια κατάλληλη διαδρομή για αρχάριους που αναζητούν την πρώτη τους πραγματική πρόκληση είναι η διαδρομή Συνοικία Μπαϊκάλ (Κάρτζαλι) – Ιβάντσι – Ράνι Λιστ – Τσέρνα Σκάλα – Κάρτζαλι. Έχει μήκος περίπου 20 χιλιόμετρα και διασχίζει μικτό έδαφος – άσφαλτο και χαλίκι. Η διάρκεια της διαδρομής είναι περίπου δύο έως τρεις ώρες, γεγονός που την καθιστά εξαιρετική επιλογή για μια βόλτα το σαββατοκύριακο.

Για τους πιο τολμηρούς αρχάριους που θέλουν να δοκιμάσουν μεγαλύτερες και πιο απαιτητικές διαδρομές, το Κάρτζαλι προσφέρει αρκετές εξαιρετικές επιλογές. Μία από αυτές είναι η διαδρομή Κάρτζαλι – Σεντλοβίνα – Σιρόκο Πόλε – Μόνιακ – Κάρτζαλι. Διασχίζοντας μερικές από τις πιο γραφικές περιοχές της περιοχής, αυτή η διαδρομή προσφέρει εκπληκτικές πανοραμικές θέες και μέτριες προκλήσεις. Μια ακόμη εξαιρετική επιλογή για μέτρια προχωρημένους είναι η διαδρομή Κάρτζαλι – Σιρόκο Πόλε – Λισίτσιτε – Τσιτ Καγιά – Λετόβνικ – Μομτσιλγκραντ – Κάρτζαλι, που συνδυάζει την ομορφιά της φύσης με τα διατηρημένα ιστορικά και πολιτιστικά αξιοθέατα της περιοχής.

Για όσους αναζητούν μεγαλύτερη πρόκληση Αν έχετε ήδη κάποια εμπειρία και θέλετε κάτι πιο συναρπαστικό, η διαδρομή Κάρτζαλι – Λετόβνικ – Ντάμπαλα – Τσομάκοβο – Σιρόκο Πόλε – Κάρτζαλι είναι μια εξαιρετική επιλογή. Πρόκειται για μία από τις πιο απαιτητικές διαδρομές, που όμως ανταμείβει με ανεπανάληπτες θέες και αίσθηση περιπέτειας. Διασχίζει ποικίλα εδάφη, περιλαμβάνοντας δασικά μονοπάτια, χωματόδρομους και ανηφορικά τμήματα που θα δοκιμάσουν την αντοχή σας.

Αυτό το άρθρο σας παρουσιάζεται χάρη στον αγαπητό μας φίλο Πέτρο Ζέλεφ – λάτρη των όμορφων και άγριων Ροδόπων και Εθνικό Πρωταθλητή Βουλγαρίας στο ορεινό ποδήλατο στην κατηγορία νέων το 2007.

Материалът Колоездене в сърцето на Родопите: Най-добрите маршрути за начинаещи е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Μια ευχάριστη λεπτομέρεια είναι ότι η πανοραμική σιδηροδρομική διαδρομή διαρκεί περίπου τρεις ώρες, ενώ το εισιτήριο απλής διαδρομής κοστίζει μόλις 6–7 λέβα. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι τουρίστες χρησιμοποιούν το τρένο ως μέσο πρόσβασης σε φυσικά και ιστορικά αξιοθέατα. Ανάμεσά τους είναι και το ξύλινο τζαμί των Επτά Παρθένων στο χωριό Πόντκοβα, που βρίσκεται μόλις 700 μέτρα από τον ίδιο τον σταθμό. Με το νέο δρομολόγιο των Βουλγαρικών Σιδηροδρόμων για το 2025, υπάρχει πλέον και μεσημεριανό τρένο προς Πόντκοβα, το οποίο καθιστά δυνατές τις μονοήμερες εκδρομές προς την Ανατολική Ροδόπη με επιστροφή το βράδυ.

Η επόμενη ενδιαφέρουσα στάση είναι στη Μόμινα Σκάλα, από όπου οι ταξιδιώτες μπορούν να φτάσουν στη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα της Βουλγαρίας, η οποία οδηγεί προς το χωριό Λισίτσε. Αυτό το απομονωμένο χωριουδάκι έχει μόλις 15–20 κατοίκους και είναι προσβάσιμο μόνο με τα πόδια ή με το τρένο. Από εκεί μπορεί να πραγματοποιηθεί πεζοπορία προς το Τσιτ Κάγια – τους βραχώδεις λαξευμένους χώρους πάνω από το χωριό, που θεωρούνται αρχαίο θρακικό ιερό.

Ο σταθμός Σιρόκο Πολέ είναι σημείο εκκίνησης για το μεσαιωνικό φρούριο Μόνιακ – ένα από τα πιο εντυπωσιακά στην Ανατολική Ροδόπη. Η πρόσβαση σε αυτό γίνεται σε περίπου 40–50 λεπτά με τα πόδια από το κέντρο του χωριού Σιρόκο Πόλε. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα διαδρομή ξεκινά από τον σταθμό Σρεντάρντα, ο οποίος βρίσκεται σε προστατευόμενη φυσική περιοχή. Η ίδια η στάση βρίσκεται ακριβώς στην όχθη του φράγματος «Στούντεν Κλάντενετς», από όπου αποκαλύπτεται πανοραμική θέα. Πάνω από τη στάση υπάρχουν βραχώδεις σχισμές και μικρές σπηλιές που κατοικούνται από νυχτερίδες. Οι ταξιδιώτες μπορούν να κατέβουν και στη στάση Καλογιάντσι, που είναι σημείο εκκίνησης για μία από τις κορυφές της περιοχής – το Γιουμρούκ Κάγια, πάνω από το χωριό Καλογιάντσι.

Η «Κάμπια» περνά επίσης από το χωριό Πτίτσαρ – τη γενέτειρα του παγκοσμίου φήμης αρσιβαρίστα Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου. Τα τελευταία χρόνια, η τοπική κοινότητα εργάζεται για την αποκατάσταση του πατρικού του σπιτιού και τη δημιουργία μουσείου αφιερωμένου στην κληρονομιά του.

Οι τουρίστες χρησιμοποιούν ολοένα και συχνότερα την «Κάμπια» για μονοήμερες εκδρομές στα απόκρυφα σημεία της Ανατολικής Ροδόπης. Έτσι, από ένα απλό μεταφορικό μέσο, το τρένο Ντιμιτρόβγκραντ – Πόντκοβα καθιερώνεται ως άξιος ανταγωνιστής του σιδηρόδρομου στενής γραμμής, προσελκύοντας λάτρεις των αργών, γραφικών και γεμάτων ρομαντισμό ταξιδιών.

Κείμενο: Μποζιντάρ Τσολάκοφ – BNR

Материалът Родопската гъсеница – бавно пътуване през магията на Източните Родопи е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

1. Ο Πέτρινος Γάμος – φυσικό φαινόμενο σε πεζή απόσταση
Ο Πέτρινος Γάμος είναι από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά σχηματισμένα τοπία στην Ανατολική Ροδόπη και βρίσκεται μόλις περίπου 3 χλμ. από το κέντρο του Κάρτζαλι. Ο περίπατος μέχρι εκεί είναι εύκολος και ευχάριστος, ενώ στη διαδρομή μπορείτε να απολαύσετε γραφική θέα προς το φράγμα και την πόλη. Οι θρύλοι λένε ότι οι βράχοι είναι απολιθωμένοι γαμήλιοι καλεσμένοι, και τα περίεργα τους σχήματα μαζί με τη ροζ απόχρωση κατά το ηλιοβασίλεμα κάνουν το μέρος μαγευτικό.

2. Οικολογικό μονοπάτι «Πρωταθλητής» – το μοναδικό στη Βουλγαρία που ξεκινά από αυλή σχολείου

Το οικολογικό μονοπάτι «Πρωταθλητής» είναι μοναδικό στο είδος του – είναι το μόνο οικολογικό μονοπάτι στη Βουλγαρία που ξεκινά από την αυλή σχολείου, συγκεκριμένα του Λυκείου «Π. Ρ. Σλαβέικοφ» στο Κάρτζαλι. Δημιουργήθηκε το 2008 στο πλαίσιο του προγράμματος του Συλλόγου «Ροδοπέα – Βαλκανικά» με την εθελοντική εργασία μαθητών και δασκάλων. Η διαδρομή είναι εύκολη και ευχάριστη, κινούμενη κυρίως παράλληλα με το φράγμα του Κάρτζαλι. Αυτό εγγυάται γραφική θέα και ήρεμη ατμόσφαιρα, ιδανική για περίπατο μέσα στη φύση.

3. Το μονοπάτι προς το καταφύγιο του Άπτι – νέα διαδρομή με απίθανες πανοραμικές εικόνες Για τους λάτρεις των λιγότερο γνωστών διαδρομών, η βόλτα προς το καταφύγιο του Άπτι είναι μια εξαιρετική επιλογή. Το σημείο εκκίνησης είναι η στάση στο συνοικισμό Ρεζμπάρτσι, από όπου ξεκινά ένα δασικό μονοπάτι που πρόκειται να σηματοδοτηθεί σύντομα. Κατά τη διάρκεια της ανάβασης θα αποκαλυφθούν υπέροχες εικόνες τόσο προς το φράγμα του Κάρτζαλι όσο και προς την ίδια την πόλη. Κοντά στο καταφύγιο υπάρχει ένα μεγάλο ξέφωτο, ιδανικό για πικνίκ και κάθε είδους υπαίθριες δραστηριότητες.

Ανεξάρτητα από τη βόλτα που θα επιλέξετε, καθεμία θα σας βυθίσει στην ομορφιά του Κάρτζαλι, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε μεταφορικό μέσο. Είστε έτοιμοι για περιπέτεια;

Материалът 3 идеи за разходка в Кърджали без нужда от транспорт е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Освен водопадите, пролетта е идеалният сезон и за разходки покрай красивите язовири в района. Язовир Кърджали, язовир Студен кладенец и язовир Боровица предлагат невероятни гледки, чист въздух и спокойствие сред природата. Те са идеално място както за отдих, така и за нови открития – малки заливи, панорамни пътеки и дива природа, която си заслужава да бъде опозната.

Ако търсите приключение, сега е моментът да сложите туристическите обувки, да стегнете раницата и да се отправите към едно незабравимо пътешествие из магията на Кърджалийско! Очакват ви шумът на падащата вода, свежият пролетен въздух и неповторими гледки, които ще запечатате не само с фотоапарата, но и в сърцето си.

Готови ли сте за следващото си приключение?

Материалът Пролетни приключения: Сезонът на пълноводните водопади в Кърджалийско е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.