Μόλις εισέλθετε στην Νταζτνόβνιτσα, κάντε μια απότομη στροφή 360° και κατηφορίστε από έναν στενό ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς τη Σνετζίνκα. Λίγο πριν από την είσοδο του χωριού, δίπλα σε μια παλιά βρύση με έναν βολικό χώρο στάθμευσης, ξεκινάει το ίδιο το μονοπάτι. Εδώ θα δείτε τις ευδιάκριτες κίτρινες σημάνσεις που θα σας οδηγήσουν σε μια επίπεδη, ήπια διαδρομή συνολικού μήκους 5,5 χιλιομέτρων - ιδανική για όλες τις ηλικίες .

Το μονοπάτι περνά μέσα από το ίδιο το χωριό Σνεζίνκα, όπου σήμερα ζουν μόνο δύο οικογένειες. Η ατμόσφαιρα εδώ είναι σαν να έχει παγώσει στο χρόνο - παλιά σπίτια της Ροδόπης, αρωματικές αυλές και μια αίσθηση απόλυτης ηρεμίας.σ
Φεύγοντας από το χωριό, αριστερά και μπροστά σας θα παρατηρήσετε έναν βραχώδη όγκο γνωστό ως σπηλιές « Σνεζίνκι » - τέσσερις στον αριθμό, στενές, χαμηλές και δύσκολες στο πέρασμα. Βρίσκονται σε έναν βράχο όπου υπήρχε ένα φρούριο κατά τον Μεσαίωνα. Λόγω του δύσκολου εδάφους, δεν συνιστούμε την επίσκεψή τους χωρίς έμπειρο οδηγό ή κάποιον που γνωρίζει καλά την περιοχή.

Η διαδρομή συνεχίζεται κατά μήκος ενός παλιού αμαξοδρόμου, ο οποίος προσφέρει μοναδικά πανοράματα του φράγματος , περνά μέσα από ένα πευκοδάσος και φτάνει σε μια γέφυρα με σχοινί που συνδέει τους δύο δήμους Καρτζαλίου και Αρδίνου.

Στη διαδρομή μπορείτε συχνά να δείτε ελάφια, χελώνες, δρυοκολάπτες και το έδαφος είναι καλυμμένο με θυμάρι και λαπάδα, που μυρίζουν πραγματική, ζωντανή φύση.
Το μονοπάτι ονομάστηκε «Εθελοντής» προς τιμήν των εθελοντών του Κέντρου Τουριστικής Πληροφόρησης του Δήμου Κάρτζαλι, οι οποίοι εργάζονται σκληρά για τη σήμανση και τη διατήρηση της καθαριότητας και της προσβασιμότητας των τουριστικών διαδρομών του Δήμου.

Αυτό είναι το « Εθελοντής » - ένα μονοπάτι που όχι μόνο συνδέει τη φύση με τους ανθρώπους, αλλά δείχνει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο ενθουσιασμός όταν καθοδηγείται από την αγάπη για τη Ροδόπη.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Екопътека „Доброволец“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Η επίσκεψη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες προσφέρει μια αναζωογονητική εμπειρία μέσα σε καταπράσινα τοπία, αλλά συνιστάται προσοχή στη λήψη επαρκούς ποσότητας νερού, ιδιαίτερα κατά τις ζεστές ημέρες. Η ίδια η διαδρομή δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη και είναι κατάλληλη και για παιδιά, ωστόσο, υπάρχουν κάποια απότομα και ολισθηρά σημεία. Η αφετηρία του μονοπατιού βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο δυτικά του χωριού Παντάρτσι, ακολουθώντας την κόκκινη και κίτρινη σήμανση, η οποία περνά μέσα από μαγευτικά τοπία και καταλήγει σε μια μαγευτική θέα προς το φράγμα. Εάν, μετά την άφιξη στην τελική τοποθεσία, επιθυμείτε να επισκεφθείτε το

Διαδρομή

Το σημείο εκκίνησης του μονοπατιού Παραδεισένια θέα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου δυτικά του χωριού Παδάρτσι της επαρχίας Καρτζάλι. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται σε καλό ασφαλτοστρωμένο δρόμο με πολλές στροφές. Διασχίζοντας το χωριό, με κατεύθυνση δυτικά, θα ακολουθήσετε αρκετές στροφές. Το πρώτο από αυτά είναι στα αριστερά και το επόμενο στα δεξιά. Ακριβώς στη στροφή δεξιά υπάρχει κατάλληλος χώρος στάθμευσης, απ' όπου θα δείτε ένα στενό μονοπάτι απέναντί ​​σας (με κατεύθυνση βόρεια) όπου ξεκινά η διαδρομή.

Ακολουθήστε αυτό το μονοπάτι, το οποίο είναι σηματοδοτημένο με κόκκινη σήμανση και δεν έχει διακλαδώσεις – είναι δύσκολο να χαθείτε. Το συνολικό μήκος του μονοπατιού είναι περίπου 1,6 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά λίγο πάνω από 200 μέτρα. Παρά την σχετικά μικρή του απόσταση, η αρχή της διαδρομής είναι απότομη και απαιτεί περίπου 1 ώρα πορεία προς την κατεύθυνση αυτή. Φτάνοντας στο τέλος του μονοπατιού, η ανταμοιβή για τις προσπάθειες σας θα είναι οι άνετες παγκάκια και η μοναδική θέα που αποκαλύπτεται πάνω από το φράγμα Κάρτζαλι.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Екопътека „Райски изглед“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Η αναρρίχηση στο όρος Monyak (586 μ.) αξίζει τον κόπο για την απίστευτη θέα που θα απολαύσετε. Οι απότομοι βράχοι, στους οποίους κατοικούνται και γύπες, το φράγμα Studen Kladenets, η πόλη Kardjali και η μαγευτική Ανατολική Ροδόπη είναι μέρος αυτού που θα ενθουσιάσει τα βλέμματά σας από την κορυφή.

Απο το Μόνεκ φαίνεται επίση φρούριο του Βίσεγκραντ.

Το μονοπάτι προς την κορυφή είναι καλά σηματοδοτημένο. Το καλοκαίρι φέρτε άφθονο νερό καθώς υπάρχουν σημεία που δεν υπάρχει σκιά.

Η ιστορία του φρουρίου, που υπερασπίστηκε την κορυφή για αιώνες, είναι τόσο συναρπαστική και μαγευτική όσο και η θέα από την ψηλή και βραχώδη κορυφή. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες μεσαιωνικές πηγές, η μεγαλύτερη πόλη της Αχρίδος κατά τον 12ο-14ο αιώνα ήταν το φρούριο του Μνάκου - που βρισκόταν στην κοιλάδα του μέσου Άρδα, ανατολικά της πόλης της Αχρίδος. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Μαρδάνου, στα βόρεια του ποταμού Μαρδάνου, στην κοιλάδα του ποταμού Κάρτζαλι. Τα ερείπια του μεγάλου φρουρίου πάνω από το χωριό της. Shiroko Pole βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση και άμεση οπτική ορατότητα με το επισκοπικό κέντρο στο Kv. «Veselchani», στην πόλη. Λίγο πιο πλάγια από αυτά, στο σημερινό s. Visegrad, σε απόσταση 2 χλμ. από το μεγάλο φρούριο, υπάρχει ένα άλλο φρούριο του οποίου τα τείχη διατηρούνται ακόμη και σήμερα καλά (γνωστό στους κατοίκους ως φρούριο Visegrad). Μαζί με το Περπερικόν, ο Μνάικος είναι το καλύτερα μαρτυρημένο φρούριο στην Ανατολική Ροδόπη. Αναφέρεται στην Ιστορία του Γεωργίου Ακροπολίτη, η οποία περιγράφει τον βουλγαροβυζαντινό πόλεμο του 1254-1255, μια από τις πηγές που περιγράφουν καλύτερα την κατάσταση στην Κεντρική και Ανατολική Ροδόπη τον 13ο αιώνα. Σε αντίθεση με τον Περπερικόν, ωστόσο, ο Μνάικος αναφέρεται σε μια μη ελληνική πηγή που αναφέρεται στην πρώτη δεκαετία του 13ου αιώνα, πρόκειται για τα γεγονότα γύρω από τους βουλγαρολατινικούς πολέμους του 1205-1207, που περιγράφονται από τον Γάλλο χρονογράφο Joffroi de Villarduin. Αφηγείται με μεγάλη λεπτομέρεια ότι ήταν υπό τον Μνάικο, στην εύφορη και γραφική κοιλάδα του Αρτ (Άρδα) οι Λατίνοι στρατοπέδευσαν, όπου έμαθαν με βεβαιότητα για το θάνατο του πρώτου Λατίνου αυτοκράτορα, του Μποντγουέν, στο Τάρνοβο. Όπως και εδώ, κάτω από το ίδιο το φρούριο, το βαρονικό συμβούλιο της Λατινικής Αυτοκρατορίας συνεδριάζει και εκλέγει τον Ανρί ως νέο αυτοκράτορα. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Μνημάκος αναφέρεται και σε μια άλλη παλαιότερη, δυτικοευρωπαϊκή πηγή που περιγράφει την ιστορία της Τρίτης Σταυροφορίας (1189-1192). Τότε οι σταυροφόροι, που αλώνιζαν στη Θράκη, πραγματοποίησαν λεηλατικές επιδρομές στην περιοχή Φιλιππούπολης-Αδριανούπολης-Διδυμοτείχου. Εάν οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στην πηγή αναφέρονται πράγματι στον Μνάικο, αυτή θα ήταν η παλαιότερη αναφορά του
μεσαιωνικού φρουρίου στην Ανατολική Ροδόπη.

Δεδομένου ότι η Μνεάκος ήταν διοικητικό κέντρο της Αχρίδος κατά τον XIII-XIV αιώνα, σε αυτήν, σύμφωνα με
τις ιστορικές πηγές, είχαν την έδρα τους αρκετοί γνωστοί διοικητές. Κατά την περίοδο 1993-1996 πραγματοποιήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές και πλήρης γεωφυσική χαρτογράφηση του φρουρίου. Αυτές αποτέλεσαν συνέχεια των μερικών ερευνών που διεξήγαγε ο Ιβάν Μπαλκάνσκι το 1972-1973. Στους πρόποδες του υψηλού λόφου βρέθηκαν κατάλοιπα μνημείων από διάφορες εποχές, συμπεριλαμβανομένων λαξευμένων τάφων και θρακικών λαξευμένων κοιλοτήτων.

Το φρούριο αποτελείται από δύο ξεχωριστές οχυρωματικές μονάδες: μια εξωτερική πόλη και μια ακρόπολη στο υψηλότερο σημείο. Το μεσαιωνικό φρούριο βρίσκεται σε μια εξαιρετικά απότομη βραχώδη κορυφή, τρεις από τις πλευρές της οποίας είναι κατακόρυφες και υψώνονται εκατοντάδες μέτρα πάνω από τον περιβάλλοντα ποταμό. Arda. Το φρούριο είναι επίσης ένα από τα υψηλότερα στα βουλγαρικά εδάφη, με την κορυφή του να βρίσκεται στα 586,7 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα φρούρια της χώρας - η οχυρωμένη έκταση ξεπερνά τα 20 000 τετραγωνικά μέτρα. Ο μακρύς άξονας του Μνεάκου είναι σχεδόν 0,5 χλμ. Το τείχος του φρουρίου περικλείει περίπου τη μισή πόλη στις πιο προσβάσιμες δυτικές, νοτιοδυτικές και βόρειες κατευθύνσεις. Στα βορειοανατολικά και νοτιοανατολικά, φτάνει σε έναν απότομο γκρεμό, η οχύρωση του οποίου ήταν περιττή. Η τοιχοποιία του τείχους είναι χαρακτηριστική της μεσαιωνικής περιόδου, χτισμένη από μπάζα που έχουν συγκολληθεί μεταξύ τους με ισχυρό λευκό κονίαμα. Τα θεμέλια του τείχους βρίσκονται απευθείας πάνω στον βράχο, ο οποίος έχει σμιλευτεί κατά τόπους για καλύτερη πρόσφυση. Στις ευάλωτες δυτικές και βόρειες πλευρές ο τοίχος ήταν πιο συμπαγής και προφανώς ψηλότερος- στους δυσπρόσιτους βράχους στα νοτιοδυτικά ήταν λεπτότερος και πολύ χαμηλότερος. Το φρούριο έμοιαζε κάποτε πολύ γραφικό και εντυπωσιακό, με τα τείχη του χτισμένα σε απίστευτο ύψος. Στην ολοκληρωμένη της μορφή, η πόλη του Μνάκου είχε τρεις πύργους που βρίσκονταν γύρω από την περιοχή της εισόδου και νοτιοανατολικά της. Χωρίς να υπολογίζονται οι πολυάριθμοι πύργοι του εσωτερικού κάστρου, το οποίο αποτελεί το ανατολικότερο τμήμα του φρουρίου και υπερασπίζεται την ανατολική κατεύθυνση. Η πύλη του κάστρου βρίσκεται στη χαμηλή δυτική γωνία της οχύρωσης, η οποία βρίσκεται στην πιο προσβάσιμη περιοχή και από την οποία κατεβαίνει ένας δρόμος λαξευμένος στους βράχους. Η κύρια οχύρωση που φυλάει την είσοδο είναι ένας ογκώδης κοίλος πύργος με ακανόνιστη τραπεζοειδή κάτοψη. Κατά την ανασκαφή κατέστη σαφές ότι είχε επιχριστεί, εξωτερικά, με λευκό κονίαμα, που δεν κάλυπτε πλήρως την επιφάνεια, αλλά αποκάλυπτε τα μη επιχρισμένα στρογγυλεμένα μέρη των μεγάλων λίθων. Αυτό παρήγαγε ένα γραφικό διακοσμητικό αποτέλεσμα που έμοιαζε με μωσαϊκό. Το εσωτερικό του πύργου χωριζόταν σε ορόφους, στους οποίους έφθανε κανείς με ξύλινες σκάλες. Σήμερα, τα ερείπια της κατασκευής υψώνονται σε ύψος 5,2 μ. Το πλάτος της εισόδου, του φρουρίου, μπορεί να εκτιμηθεί μόνο σε περίπου 3-3,20 μ., και ήταν πιθανότατα δίφυλλη με ογκώδη ξύλινο τοίχο, επενδυμένο εξωτερικά με μεγάλα σιδερένια καρφιά διαμαντένιου σχήματος και αιχμηρά καρφιά, ενώ εσωτερικά η πύλη ήταν φραγμένη με τεράστιο σύρτη, κατασκευασμένο από ξύλινη δοκό κολάρου. Η προσέγγιση στον πύργο και στο μονοπάτι μάχης της αυλής γινόταν από μια ογκώδη σκάλα, η οποία ήταν κολλημένη στην εσωτερική πλευρά του τείχους του φρουρίου. Σε λίγο μεταγενέστερο σημείο της ιστορίας του Μνακού, ένας δεύτερος, συμπαγής γωνιακός πύργος με κάτοψη ακανόνιστου τραπεζοειδούς χτίστηκε στα βορειοδυτικά της πύλης, κατά μήκος του οχυρωματικού τείχους. Με αυτόν τον τρόπο, διαμορφώθηκε μια κλασική άμυνα της πύλης με δύο πλευρικούς πύργους. Ένας τρίτος πύργος χτίστηκε στο νότιο τμήμα του οχυρωματικού τείχους, αν και το τμήμα αυτό φαινόταν σχεδόν απόρθητο λόγω των απότομων χαράδρων και του γκρεμού που κατέβαινε στον ποταμό. Arda, με προσεκτική επιθεώρηση μπορεί να φανεί μια μικρή προσέγγιση, η οποία, αν και δύσκολη, μπορεί να σκαρφαλώσει μέχρι το φρούριο. Ο πύργος είναι μικρός, συμπαγής και τετράπλευρος σε κάτοψη, και πιθανώς χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο λόγω της εξαιρετικής θέασης της κοιλάδας.

50 μέτρα βόρεια της εισόδου του φρουρίου και έξω από αυτό, οι κάτοικοι έχτισαν μια μεγάλη δεξαμενή νερού που αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών. Η δεξαμενή χρησιμοποιούσε ένα φυσικό ρήγμα στο βράχο, το οποίο όμως σμιλεύτηκε περαιτέρω για να αποκτήσει τετράγωνη κάτοψη. Η δεξαμενή ήταν επενδεδυμένη με θραυστούς λίθους τσιμεντοποιημένους άφθονα με λευκό κονίαμα. Η δεξαμενή γέμιζε με νερό από μια λίμνη εκατό μέτρα κάτω από το τείχος του φρουρίου και υπήρχε ένας αγωγός από πήλινους σωλήνες για το σκοπό αυτό, όπως αποδεικνύεται από τα θραύσματα που βρέθηκαν στο χώρο. Η δεξαμενή τροφοδοτούνταν επίσης από τις βροχές. Στο εσωτερικό του φρουρίου έχει ανακαλυφθεί μια άλλη λεκάνη νερού, στο υπόγειο ενός μεγάλου πολυώροφου κτιρίου που βρίσκεται περίπου 70 μ. νοτιοδυτικά της εσωτερικής οχύρωσης, η οποία καταγράφηκε ήδη από τον Iv. Balkanski και μελετήθηκε στη συνέχεια. Το κτίριο είχε μια θαυμάσια έκθεση προς το νότο, ενώ ήταν καλά προστατευμένο στα βράχια από τους βόρειους ανέμους, και καθώς βρισκόταν κοντά στην ακρόπολη, με βάση τα όσα αποκάλυψαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές, πιθανότατα κατοικήθηκε από ένα άτομο υψηλού βαθμού, ίσως τον διοικητή της φρουράς. Σε ορισμένα σημεία ο λαξευμένος βράχος χρησίμευε ως τοίχος του υποστέγου, με μια κοίτη κομμένη στο ύψος για τους ανύπαρκτους πλέον τοίχους των ανώτερων ορόφων, ενώ σε άλλα σημεία έγινε επένδυση από μπάζα που τσιμεντώθηκαν με λευκό κονίαμα. Το δάπεδο είναι κατασκευασμένο από φυσικό βράχο, ο οποίος έχει σμιλευτεί άριστα και έχει καλυφθεί με παχύ στρώμα υδρόφοβου κονιάματος με θρυμματισμένο τούβλο και κομμάτια σπασμένης κεραμικής. Σε αυτό το μπουντρούμι αποθηκευόταν πόσιμο νερό, το οποίο συλλέγονταν μέσω μιας καλά διαμορφωμένης επιφάνειας υδροσυλλογής. Μέσω έξυπνα κατασκευασμένων καναλιών, το νερό της βροχής διοχετευόταν στη στέρνα.

Ένα δεύτερο μεγάλο κτίριο στην πόλη ανακαλύφθηκε επίσης, που βρίσκεται περίπου 50 μ. ανατολικά της κύριας πύλης. Όπως και το πρώτο, έτσι και αυτό το κτίριο χρησιμοποιούσε ένα φυσικό βραχώδες ρήγμα, όπου σχηματιζόταν ένα υπόγειο. Το κτίριο αυτό πιθανότατα είχε αρκετούς ορόφους. Για να σχηματιστεί το υπόγειο, τα τοιχώματα του βραχώδους ρήγματος λαξεύτηκαν και ισοπεδώθηκαν και στη συνέχεια επενδύθηκαν με τοίχους, καθώς το δάπεδο, αφού κόπηκε και ισοπεδώθηκε ο βράχος, καλύφθηκε με επίπεδα τούβλα, χυμένα με κονίαμα. Δεδομένων των κεραμικών αγγείων που βρέθηκαν στο υπόγειο (αμφορείς, κανάτες, αγγεία, κύπελλα), πιθανότατα ήταν μια τεράστια αποθήκη τροφίμων. Η νότια βεράντα στην κορυφή εντυπωσιάζει με την βολική της θέση για διαβίωση, κάτι που έχει αποδειχθεί και κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, βρέθηκαν εκεί πολλά οικιακά αντικείμενα (σπόνδυλοι ατράκτου, σουβλιά, μαχαίρια, βελόνες, κουδούνια, πυριτόλιθοι, μολύβδινα βάρη, ένας κουβάς νερού, κεραμικά αγγεία), πολλά οστά ζώων, αιχμές δοράτων και βελών, χάλκινα νομίσματα, διακοσμήσεις ενδυμάτων (χάλκινα και σιδερένια επιθέματα), θραύσματα χάλκινου δαχτυλιδιού, χάλκινου βραχιολιού, σιδερένιες πόρπες (για στρατιωτικές ζώνες), καθώς και εκατοντάδες σιδερένια καρφιά που χρησιμοποιούνταν στην κατασκευή ξύλινων κτιρίων και στερεώναν σε αυτά τις ογκώδεις δοκούς και τις σανίδες. Ολόκληρες οικογένειες ζούσαν εκεί με τα οικιακά τους είδη και τα γεωργικά τους εργαλεία, και οι άνδρες ήταν πιθανώς πολεμιστές. Το εσωτερικό «κάστρο» του Μνεακού βρίσκεται στο υψηλότερο ανατολικό τμήμα του οχυρωμένου λόφου. Αποτελεί έναν πολύ σημαντικό κρίκο στη συνολική οχύρωση της πόλης, επειδή εμποδίζει τις σχετικά ευάλωτες ανατολικές και νοτιοανατολικές κατευθύνσεις. Η εσωτερική οχύρωση καλύπτει έκταση 2000 τ.μ. Ακολουθώντας τη διαμόρφωση του εδάφους, το φρούριο έχει αποκτήσει οβάλ περιγράμματα. Τα αμυντικά τείχη της ακρόπολης είναι λεπτότερα από αυτά της ίδιας της πόλης, αλλά η μέθοδος κατασκευής δεν διαφέρει ιδιαίτερα - πέτρες λατομείου, συνδεδεμένες με λευκό κονίαμα. Υπάρχουν πέντε πύργοι χτισμένοι κατά μήκος των τειχών του φρουρίου της ακρόπολης, είναι συμπαγείς και χτισμένοι παρόμοια με το τείχος του φρουρίου από πέτρες λατομείου σε κονίαμα. Ο βόρειος πύργος είναι ο μόνος ημικυκλικός, οι άλλοι, ο βορειοδυτικός, ο δυτικός και ο νοτιοανατολικός, έχουν ακανόνιστο τετράγωνο σχέδιο, καθώς ο νότιος πύργος είναι εντελώς παραμορφωμένος και σήμερα το σχέδιό του μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με υποθέσεις. Δεν αποκλείεται να υπήρχε ένας άλλος πύργος στο ολοσχερώς κατεστραμμένο νοτιοδυτικό τμήμα του τείχους του φρουρίου. Η πύλη (η οποία έχει μια μάλλον πολύπλοκη δομή) του εσωτερικού κάστρου, η οποία βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του τείχους του φρουρίου και οδηγεί στην πόλη, είναι καλά διατηρημένη. Πλαισιώνεται από τους ημικυκλικούς και κοντινούς τετράγωνους πύργους. Η πύλη ήταν πιθανώς δίπτερη, στην εξωτερική πλευρά της οποίας, όπως και η κύρια πύλη της πόλης, καρφώθηκαν καρφιά με φαρδιές κεφαλές για ενίσχυση και διακοσμητική διακόσμηση, και πιθανότατα υπήρχε μια αψίδα από πάνω της, φτιαγμένη από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους και τούβλα, συμπεράσματα που βασίζονται στα υλικά που ανακαλύφθηκαν κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Όπως και τα άλλα δύο μελετημένα κτίρια στην πόλη, έτσι και ένα ανακαλύφθηκε εδώ, και για αυτό χρησιμοποιήθηκε επίσης ένα φυσικό βραχώδες ρήγμα, το οποίο υποβλήθηκε σε περαιτέρω επεξεργασία, τοποθετώντας ένα ορθογώνιο κτίριο χτισμένο από σπασμένες πέτρες συνδεδεμένες με λευκό κονίαμα. Σε αυτό βρέθηκαν θραύσματα υδρόφοβου σοβά, γεγονός που δίνει αφορμή να υποθέσουμε ότι ο κάτω όροφος χρησιμοποιήθηκε ως δεξαμενή νερού ή αποθήκη. Σίγουρα, εκτός από το μελετημένο τετράγωνο κτίριο, υπάρχουν και άλλα κτίρια εκεί. Από αυτή την άποψη, οι πληροφορίες του Iv. Balkanski, ότι κατά τη διάρκεια ανασκαφών πριν από 30 χρόνια, αποκαλύφθηκαν αρκετές χριστιανικές ταφές με επιστήθιους σταυρούς κατασκευασμένους από κάποιο ορυκτό. Αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη εκκλησίας στην ακρόπολη. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εδώ ότι αρκετές άλλες παρόμοιες ακροπόλεις εξερευνήθηκαν στην Ανατολική Ροδόπη εκείνη την εποχή, όπως αυτή του Μνεακού, κοντά στην Ούστρα, το Βίσεγκραντ και το Μπάσεβο. Ο Μνεακός είναι ένα τυπικό στρατιωτικό φρούριο, που κατοικούνταν σε καιρό ειρήνης από μια μικρή φρουρά και τεχνίτες που ασχολούνταν με τη συντήρησή του. Ο πληθυσμός ζούσε σε ανοχύρωτες συνοικίες και οικισμούς στους πρόποδες της κορυφής και δίπλα στο ποτάμι. (Λογοτεχνία: N. Ovcharov, D. Kodzhamanova, Το Περπερικόν και τα γύρω φρούρια κατά τον Μεσαίωνα, Κατασκευή φρουρίων στην Ανατολική Ροδόπη, 2003)

Αλλά στην πραγματικότητα κάθε ιστορία που λέγεται και όλα τα ιστορικά γεγονότα χάνουν το νόημά τους σε κάποιο σημείο. Όπως δεν έχει σημασία ποιον δρόμο θα πάρεις για να φτάσεις στην κορυφή, είτε στην αρχή του s. Broad field θα πιάσετε τον παλιό δρόμο στα δεξιά, ή τη στροφή, στα δεξιά, στον κεντρικό δρόμο που έρχεται από την πόλη της. Καρτζάλη (όπου υπάρχουν καφέ πινακίδες που παραπέμπουν σε ιστορικά και άλλα αξιοθέατα). Η θέα που κόβει την ανάσα και η μεθυστική αίσθηση ότι πριν από αιώνες και άλλοι σαν κι εμάς στέκονταν στο ίδιο σημείο, στην κορυφή του βράχου, ατενίζοντας τα απέραντα βουνά της Ροδόπης, θαυμάζοντας την ίδια πολύχρωμη και γραφική εικόνα, ίσως και με την τελευταία τους πνοή, νομίζω ότι βυθίζει τον καθένα στη μαγευτική ατμόσφαιρα και τον ενεργοποιεί, γεγονός που θα τον αφήσει άφωνο και θα τον κάνει να λαχταρά να επιστρέψει ξανά και ξανά σε αυτό το παραμύθι και σε αυτό το μικρό κομμάτι της όμορφης χώρας μας.

Για να ανοίξετε ένα αρχείο GPX με κηνητό, πρέπει να έχετε εγκαταστήσει εκ των προτέρων μία από τις εφαρμογές GPX Viewer, Osmand ή Oruxmaps.

Материалът Връх и крепост Моняк (Монек) е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Από την πόλη Κάρτζαλι, κατευθυνθείτε νότια προς την κατεύθυνση του Momchilgrad. Αφού φύγετε από την πόλη, μετά από περίπου 5 λεπτά παίρνετε την στροφή για το χωριό Gluhar. Από εδώ ακολουθείτε τις πινακίδες (ή gps) για το χωριό Višegrad. Από το Kardzhali μέχρι το χωριό Βίσεγκραντ, είναι περίπου 12 χιλιόμετρα..

Περισσότερα για το φρούριο του Βίσεγκραντ

Φρούριο Βίσεγκραντ του οποίου το όνομα προέρχεται από τη σλαβική γλώσσα και σημαίνει «υψηλή πόλη», αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό μνημείο με μακρά και ενδιαφέρουσα ιστορία. Το όνομά του είναι χαρακτηριστικό για οχυρά σε διάφορες σλαβικές χώρες, όπου συχνά αναφέρεται σε οχυρώσεις που βρίσκονται σε υψηλές τοποθεσίες.

Ιστορική προέλευση

Χτισμένο κατά την περίοδο από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τον 1ο αιώνα μ.Χ., το φρούριο Βίσεγκραντ υπήρξε στρατηγικό σημείο μεγάλης σημασίας. Με έκταση 562 τ.μ., έλεγχε τον κύριο δρόμο της περιοχής και χρησίμευε ως κατοικία του διοικητή της επαρχίας Αχρίδος. Η δομή και η κλίμακά του θυμίζουν ένα μεσαιωνικό φεουδαρχικό κάστρο, καθιστώντας το ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής της εποχής.

Αρχαιολογικές ανασκαφές

Το φρούριο βρίσκεται σε μια απότομη κορυφή, γνωστή ως «Κάμενεν χαρμάν», και είναι χτισμένο πάνω στα θεμέλια ενός προγενέστερου αρχαίου οχυρού. Η πρόσβαση σε αυτό ήταν εφικτή μόνο από συγκεκριμένα σημεία, αυξάνοντας την αμυντική του αξία. Κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές του 1971-1974, αποκαλύφθηκαν σημαντικά ευρήματα – ερείπια τειχών, δάπεδα κατοικιών, θεμέλια φούρνων, μυλόπετρες, θραύσματα πήλινων αγγείων και σιδερένια εργαλεία. Τα αρχαιότερα ευρήματα χρονολογούνται στη μετάβαση από την εποχή του χαλκού στην πρώιμη εποχή του σιδήρου, αποδεικνύοντας ότι το φρούριο ήταν κατοικημένο τόσο στην αρχαιότητα όσο και στον μεσαίωνα.

Αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά

Το φρούριο Βίσεγκραντ έχει δύο κύριες οικοδομικές φάσεις, με την πρώτη να σχετίζεται με την ύστερη ρωμαϊκή εποχή. Τα τείχη του είναι κατασκευασμένα από λαξευμένη πέτρα και συνδεδεμένα με λευκό κονίαμα, ενώ διαθέτουν στρογγυλές οπές για οριζόντιους ξύλινους πασσάλους που διατρέχουν το πλάτος των τοίχων. Το πάχος των τειχών φτάνει τα 2,2-2,5 μέτρα και είναι χτισμένα πάνω σε βραχώδες υπόστρωμα. Στις γωνίες χρησιμοποιήθηκαν μεγάλοι ασβεστολιθικοί όγκοι, ενώ η κύρια είσοδος του φρουρίου βρισκόταν στα ανατολικά, προστατευμένη από ένα ορθογώνιο πύργο.

Πρώτη Κατασκευαστική Περίοδος

Η πρώτη οικοδομική φάση του φρουρίου συνδέεται με την ύστερη ρωμαϊκή εποχή. Τα τείχη κατασκευάστηκαν με τη χρήση λαξευμένης πέτρας και κονιάματος, χαρακτηριστικά της περιόδου. Στο δυτικό τμήμα του φρουρίου βρέθηκαν θεμέλια παραστάδων που πλαισίωναν την είσοδο. Σε αυτή τη φάση κατασκευής δεν υπάρχουν ενδείξεις για εσωτερικούς διαχωριστικούς τοίχους.

Δεύτερη Κατασκευαστική Περίοδος

Η δεύτερη οικοδομική φάση ανήκει στον μεσαίωνα, όταν το φρούριο υπέστη επισκευές και αναδιαμορφώσεις. Τα τείχη ενισχύθηκαν, ενώ ο ανατολικός πύργος ανακατασκευάστηκε εκ βάθρων. Η είσοδος περιορίστηκε σε πλάτος 1,5 μέτρου και στο δυτικό τμήμα του φρουρίου ανεγέρθηκε ένας ισχυρός πύργος. Η μόνη κατασκευή από πηλό στο εσωτερικό του βόρειου τμήματος θεωρείται ότι ήταν παρεκκλήσι, βάσει των σιδερένιων λιτανικών σταυρών που βρέθηκαν εκεί.

Σύνδεση με άλλα φρούρια

Το φρούριο Βίσεγκραντ έχει οπτική επαφή με το φρούριο Μόνιακ, το οποίο βρίσκεται στην απέναντι όχθη της τεχνητής λίμνης Στούντεν Κλάντενετς, κοντά στο χωριό Σίροκο Πόλε. Αυτή η οπτική σύνδεση είχε στρατηγική σημασία για την επιτήρηση και τον έλεγχο της περιοχής. Από το φρούριο προσφέρεται μια εντυπωσιακή θέα προς τη λίμνη, η οποία σήμερα είναι δημοφιλής μεταξύ των ερασιτεχνών ψαράδων και των φίλων των θαλάσσιων σπορ.

Το φρούριο Βίσεγκραντ δεν αποτελεί μόνο ένα σημαντικό στρατιωτικό και στρατηγικό έργο, αλλά και ένα πολιτιστικό και ιστορικό σύμβολο της περιοχής. Αντανακλά την πλούσια ιστορία του τόπου, μαρτυρώντας τις διάφορες εποχές και πολιτισμούς που πέρασαν από αυτές τις γαίες. Οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις και τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά το καθιστούν ένα πολύτιμο μνημείο που συμβάλλει στην κατανόηση του παρελθόντος της Βουλγαρίας

Материалът Крепост Вишеград е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Материалът Манастир „Св. Йоан Предтеча“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Το "Γκάλατα" είναι το πρώτο βουλγαρικό μεταλλικό πλοίο, ναυπηγημένο στα ναυπηγεία της Βάρνας και καθελκύστηκε τον Ιούνιο του 1937. Σχεδιασμένο ως επιβατηγό μηχανοκίνητο σκάφος, είχε χωρητικότητα 50 θέσεων, μήκος 17,5 μέτρα, πλάτος 3,70 μέτρα και πετρελαιοκινητήρα 100 ίππων. Στα πρώτα του χρόνια, έπλεε στα γνώριμα νερά του κόλπου της Βάρνας και του Μπουργκάς.

Η ιστορία του "Γκάλατα" δεν σταματά εδώ - σύμφωνα με μια δημοφιλή εκδοχή, το πλοίο χρησιμοποιήθηκε και από τη βασιλική οικογένεια του Τσάρου Μπόρις Γ’, γεγονός που το ανέδειξε σε κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό μέσο μεταφοράς - σε σύμβολο ολόκληρης μιας εποχής.

Τον Ιανουάριο του 1963, η μοίρα επιφύλαξε ένα βαρύ πλήγμα - το "Γκάλατα" βυθίστηκε κοντά στο Μπαλτσίκ, σε ένα δυστύχημα που κόστισε τη ζωή σε 14 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και ολόκληρου του πληρώματος. Ένα χρόνο αργότερα, το πλοίο ανελκύστηκε, επισκευάστηκε και στάλθηκε σε νέα αποστολή - στη λίμνη "Στούντεν Κλάντενετς", όπου για πολλά χρόνια συνέδεε τα απομονωμένα χωριά με το Κάρτζαλι.

Σήμερα το πλοίο δεν πλέει, αλλά συνεχίζει να εμπνέει. Αραγμένο ήσυχα κοντά στο χωριό Σιρόκο Πόλε, το "Γκάλατα" είναι αγαπημένος προορισμός για φωτογράφους, ταξιδιώτες και όλους όσους αναζητούν την άγνωστη πλευρά της Ροδόπης. Με φόντο τα νερά της λίμνης και τους ορίζοντες των βουνών, η παλιά μεταλλική κατασκευή μοιάζει ταυτόχρονα επιβλητική και νοσταλγική - σαν μια σιωπηλή πρόσκληση να επιστρέψουμε στο παρελθόν, σε ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχάσουμε.

Материалът Кораб с история: „Галата“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Το συγκρότημα σας προσφέρει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσετε τις ονειρεμένες σας διακοπές ή ένα χαλαρωτικό σαββατοκύριακο, μακριά από τον θόρυβο της πόλης, σε μία υπέροχη βίλα που βρίσκεται στο χωριό Γκλαβατάρτσι, στις όχθες του φράγματος Κάρτζαλι.

Οι Βίλες "Μπολιάρκα" διαθέτουν συνολικά 22 κλίνες.

Το συγκρότημα αποτελείται από 3 ξενώνες, που βρίσκονται στο άνω μέρος του χωριού Γκλαβατάρτσι. Διαθέτουμε μία τριώροφη βίλα (μέγιστη χωρητικότητα έως 11 άτομα) και δύο διώροφες πλήρως ανεξάρτητες βίλες – μία με χωρητικότητα έως 6 άτομα και μία με μέγιστη χωρητικότητα έως 15 άτομα. Κάθε σπίτι διαθέτει τζάκι με ξύλα, δημιουργώντας μια ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα.

Κάθε βίλα διαθέτει τραπεζαρία με κουζινάκι και εξωτερικό μπάρμπεκιου, ώστε να μπορείτε να ετοιμάζετε το φαγητό σας μόνοι σας.

Κάθε υπνοδωμάτιο (με δύο ξεχωριστά στρώματα που μπορούν να ενώνονται) έχει το δικό του μπάνιο με τουαλέτα.

Στην αυλή, τα παιδιά σας μπορούν να παίζουν ανέμελα.

Τα κατοικίδιά σας είναι πάντα ευπρόσδεκτα κοντά μας.

Το συγκρότημα βρίσκεται κοντά σε μεγάλο αριθμό ιστορικών αξιοθέατων και προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες για ψάρεμα και ορεινό τουρισμό.

Материалът Вили „Болярка“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Το σπίτι είναι χτισμένο πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου Θρακικού οικισμού – ένας τόπος με πλούσια ιστορία, μαρτυρημένη από τα αρχαία αγγεία του 4ου αιώνα που βρέθηκαν εκεί.

Η "Σημύδα" συνδυάζει τις παραδόσεις της Ροδόπης με τη θαλπωρή της παλιάς βουλγαρικής αρχιτεκτονικής και τις σύγχρονες ανέσεις, για να σας προσφέρει οικιακή ζεστασιά και άνεση. Ιδανικός προορισμός για χαλάρωση, ρομαντικές διακοπές ή ένα σαββατοκύριακο με φίλους – κάθε στιγμή εδώ είναι ήρεμη, αυθεντική και αξέχαστη.

Материалът Къща за гости „Брезата“ (Бетула) е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Το συγκρότημα διαθέτει ένα ξενοδοχείο με 17 κομψά δωμάτια και μία σουίτα, 7 ανεξάρτητες βίλες, ένα εστιατόριο με ευρύχωρη βεράντα, εξωτερική πισίνα με ξαπλώστρες και ομπρέλες, ιδιωτικό χώρο στάθμευσης και 24ωρη ρεσεψιόν. Κάθε δωμάτιο προσφέρει εκπληκτική θέα στη λίμνη και όλες τις ανέσεις για χαλαρωτικές διακοπές - κλιματισμό, δορυφορική τηλεόραση, WiFi, τηλέφωνο και επαγγελματικά συντηρημένη υγιεινή.

Η ασφάλεια των επισκεπτών αποτελεί προτεραιότητα - ολόκληρο το συγκρότημα είναι εξοπλισμένο με βιντεοεπιτήρηση.

Το Rocca Resort είναι το ιδανικό μέρος για χαλάρωση, ρομαντισμό ή μια κομψή απόδραση στη φύση. Σας περιμένουμε!

Материалът Rocca Resort е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Περισσότερες πληροφορίες

• μοντέρνα επιπλωμένα μπανγκαλόου με σχεδιασμό που προσφέρει άνεση, θαλπωρή και χώρο στους επισκέπτες μας, καθώς και θέα σε ένα πευκοδάσος
• άνετα, φαρδιά διπλά κρεβάτια, με άνετα στρώματα και βαμβακερά σεντόνια
• ιδιωτικό μπάνιο με τουαλέτα, εξοπλισμένο με στεγνωτήρα μαλλιών, καλλυντικά και πετσέτες
• ιδιωτική βεράντα εξοπλισμένη με μικρή κουζίνα και καθιστικό
• ψυγείο
• δορυφορική τηλεόραση και τηλεόραση LCD
• κλιματιστικό
• θέρμανση
• καθημερινός καθαρισμός

Материалът Бунгала Friends е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.