Köprü etkileyici boyutları, taş gövdesi ve asimetrik yapısıyla göz kamaştırıyor. Köprü, 18. yüzyılda Doğu Rodoplar'dan geçerek Plovdiv’i (Filibe’yi) Komotini’ye (Gümülcine'ye) bağlayan, Asenovgrad, Kırcaali, Momçilgrad ve Makaza Geçidi'nden geçen önemli yollardan biri üzerinde yer alıyor. Yolun güzergahı çok zorlu dağlık arazilerden, Arda Nehri'nin dik kıyılarından ve kolları olan Varbitsa, Borovitsa, Krumovitsa, Byala Reka vb. nehirlerden geçiyor.

Nenkovo köyüne ulaşan yolun güzergahı, yatağı çok geniş olan, karların erimesi ve şiddetli yağışlar nedeniyle fazlasıyla suyla dolan Borovitsa Nehri'ni geçmeyi gerektiriyor. Yol güzergâhının nehri çok kemerli bir köprüyle geçmesinin nedeni de budur. Köprüden üç açıklık ve bir kabartma korunmuştur. Temelleri nehir tarafından sürüklenen çakıl yığınları tarafından gömülmüştür, bu da tonozların yüksekliğini belirlemeyi veya payandaların temellerini görmeyi mümkün kılmamaktadır. Köprünün uzunluğu 59 m, üzerindeki yolun genişliği ise 2,90 m'dir. Yontulmuş nehir taşlarının horasan harcıyla birleştirilmesiyle inşa edilmiştir. Sadece açıklıkların üzerindeki frizler kesme taştan yapılmıştır. Üstü kaldırım taşlarından yapılmıştır. Frizin üst kısmında, orta açıklıkta Arap rakamlarıyla inşa edildiği yıl yazılıdır.

Rakamlar, köprünün kuzey tarafında, kilit taşının solunda yer alan bir taşın yüzeyinde yer almaktadır.
Bura 1195 yılı yazılı olup, şimdiki takvime göre 1780-1781'dir. Yan frizin korunmuş en küçük açıklığında iki avuç içi girintisi bulunmaktadır. Muhtemelen anonim inşaatçı "imzasını" bu şekilde bırakmıştır.(Aleksandır Antonov, Kamenni mostove v Bılgariya 15-20 vek (Bulgaristan'da Taş Köprüler 15-20. Yüzyıl), 2019, s. 128-130).)
Köprünün temeline altının gömülü olduğuna dair yerel efsaneler var,
bu sebepten dolayı da temeldeki bazı taşlar hazineyi arayan kişiler tarafından kazılmıştır. Hazine avcılarının tahribatları ve kış aylarında yükeselen sular nedeniyle köprünün doğu ve batı kısımları modern zamanlarda tamamlanıp onarılmıştır.
Rodoplar’ın küçük köyü Nenkovo, sessizliği ve dinginliğiyle, köyde kalan az sayıdaki ama dost canlısı, zamanın olağan akışının dışında bir yaşam süren, toprağa ve doğaya bağlı yaşlı insanlarla birlikte, zamanın içinde donmuş gibi görünüyor. Ancak dar kaldırımlı sokaklarda, duvarlarının ardında geçen yüzyıldaki hayatların hikayelerini saklayan taş çatılı eski taş evlerin arasında yürüyen herkes, buranın korunmuş sessiz ve mistik atmosferinden büyülenmektedir. Bunun başka bir nedeni de köyün dünyanın geri kalanıyla tek bağlantısının, Kırcaali ilçesindeki Lisitsite köyü (Studen Kladenets barajının bir kıyısında yerleşik) yakınındaki Varbitsa nehri üzerinde bulunan
Lisitsite Köyü, Kırcaali Belediyesi ancak elbette daha küçük boyutlarda olan
köy girişindeki halat köprü olduğunu söyleyebiliriz.
Nenkovo köyü yakınındaki taş köprüye ulaşmak isterseniz Kırcaali’den hareket edip Kırcaali barajı yönünde Sredinka köyünden geçersiniz,
ardından yol Ençets, Zelenikovo, Blenika, Penyovo, Dıjdovnitsa, Pıdartsi köylerinden devam eder. Yol, Kırcaali barajının en güzel manzaralarından bazılarının yanı sıra Borovitsa nehri vadisi ve Bezdiven (1140 m), Radimar, Çilyaka'nın (1459 m) parlak yeşil zirvelerinden geçmektedir. Dıjdovnitsa köyünden kısa bir süre sonra, asfalt yolun virajlarından birinden bile, dik kayanın yüksek ve erişilemeyen yerlerinde oyulmuş kaya nişlerinin manzarasını görebilirsiniz. Pıdartsi köyünden sonra "Borovitsa" dağ evinden geçip Nenkovo köyünün 5 km güneyinde yolun sağında Utroba Mağarası tabelasını göreceksiniz. Utroba Mağarası.

Материалът Каменен мост при с. Ненково е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Başevo (Bashevo) köyünden Orta Çağ kalesi Krivus'a ulaşmak için köyün kuzeybatı ucundan başlayan işaretli patikayı takip etmelisiniz. Bu yol sizi çalılıkların ve ormanın içinden geçirir, yol boyunca da kale duvarlarının kalıntılarını görebilirsiniz. Dönüş aynı güzergahtandır.

Материалът Крепост Кривус е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Podkova köyünün yukarısında "Yedi Kızlar Camisi" adı verilen ahşap caminin minaresi yükseliyor. Bu kutsal mekan, çoğunluğu Müslüman olan yerel halkın yaşamında önemli bir rol oynuyor. Cami, güzel avlusunu ve iç mimarisini görmek isteyen her ziyaretçiye açıktır (içeriye girmek istiyorsanız ayakkabılarınızı çıkarmanız gerekir).

Caminin yapım tarihi 1428 olarak bilinmesine rağmen geçmişi hakkında çok az şey bilinmektedir. Ancak her yıl 6 Mayıs'ta, Müslümanların bahar bayramı Hıdrellez'de (ki bu gün bir Bulgar yortusu olan Geryovden’e denk geliyor), Bulgaristan'dan, Yunanistan'dan, Türkiye'den ve hatta Batı Avrupa'nın her yerinden binlerce ziyaretçi camide buluşuyor.

2009 yılında eski inşaat teknolojilerine göre restore edilen cami, kültür anıtı ilan edilmiştir, 2018 yılında ise 24 metrelik ahşap minaresi inşa edilmiştir. İlginçtir ki, yerel halk yedi kız efsanesini tarihi bir gerçek olarak kabul ediyor. Nişanlıları savaştan dönmeyen bu kızların, çeyizlerini satıp, camiyi demir çivi kullanmadan bir gecede inşa ettiklerine inanılıyor. Nesilden nesile aktarılan efsane, bu eşsiz yerin tarihinin bir parçası haline gelmiştir.

Bugün, yedi kızın kahramanlığı ve fedakarlığından dolayı minnettarlığını ifade etmek amacıyla Podkova köyünün sakinleri, her kız için bir tane olmak üzere Kenotaf adı verilen yedi simgesel mezar oluşturmuş durumdadır.

Caminin yanında şifalı kayalarla dolu köy mezarlığı bulunmaktadır. Burada, kısırlık da dahil çeşitli hastalıklara şifa olduğuna inanılan "Delik Kaya" veya Türkçe adıyla "Demitlikaya" da bulunmaktadır. Tek yapmanız gereken saat yönünün tersine üç kez kayanın deliğinden geçmektir. Bunu, kayanın mistik iyileştirici güçlerinin en yoğun olduğuna inanılan 6 Mayıs'ta yapmanız önerilmektedir.

Материалът Дървената джамия в село Подкова е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Keyfini çıkarabileceğiniz inanılmaz manzarasından dolayı Monyak dağ zirvesine (586 m) tırmanmaya değer. Akbabaların da yaşadığı sarp kayalıklar, Studen Kladenets barajı, Kırcaali şehri ve büyüleyici Doğu Rodoplar zirveden bakıldığında gözünüz kamaştıracak yerlerden sadece birkaçıdır.

Monek'ten Vişegrad Kalesi'ni de görebilirsiniz.

Zirveye giden yol iyi işaretlenmiştir. Yaz aylarında gölgenin olmadığı kısımlar olduğundan beraberinizde çokça içme suyu getirin.

Yüzyıllardır zirveyi koruyan kalenin tarihi, yüksek ve kayalık zirveden görülen manzara kadar etkileyici ve büyüleyici. Mevcut Orta Çağ kaynaklarına göre, 12.-14. yüzyıllarda Ahridos'un en büyük şehri, Kırcaali şehrinin doğusunda, Orta Arda vadisinde bulunan Mneakos kalesiydi. Şiroko Pole köyünün yukarısında bulunan bu büyük kalenin kalıntıları, şehrin Veselçani mahallesinde bulunan piskoposluk merkezine yakın ve doğrudan optik görünürlüktedir. Onlardan biraz uzakta, şu anki Vişegrad köyünün yakınında, büyük kaleye 2 km uzaklıkta, duvarları günümüzde de mükemmel bir şekilde korunmuş olan ve halk arasında Vişegrad kalesi olarak bilinen başka bir kale daha bulunmaktadır. Perperikon'la birlikte Mneakos, yazılı tarihi kaynaklarda Doğu Rodoplar'ın en çok bahsedilen kalesidir. 13. yüzyılda Orta ve Doğu Rodoplar'daki durumu en iyi anlatan kaynaklardan biri olan ve 1254-1255 Bulgar-Bizans savaşını anlatan Georgi Acropolitus'un "Tarih"inde adı geçmektedir. Ancak, Perperikon'dan farklı olarak, Mneakos'tan Yunan olmayan bir kaynakta da bahsediliyor. Kaynak XIII. yüzyılın ilk on yılına atıfta bulunuluyor. Fransız tarihçi Geoffrey de Villardouin tarafından anlatılan, 1205-1207 Bulgar-Latin savaşlarıyla ilgilidir. Tarihçi Latinlerin kamplarını Mneakos yakınlarında, Art (Arda) nehrinin bereketli ve güzel vadisinde kurduklarını ve orada ilk Latin imparatoru Baudouin'in Tarnovo'da öldüğünü kesin olarak öğrendiklerini çok ayrıntılı olarak anlatır. Burada, kalenin altında Latin İmparatorluğu'nun baronluk konseyi toplandığını ve yeni İmparator Henri'yi seçtiğini de. Üçüncü Haçlı Seferi'nin (1189-1192) tarihini anlatan daha eski bir Batı Avrupa kaynağında da Mneakos'tan bahsedildiği varsayılmaktadır.. O dönemde Trakya'ya saldıran Haçlılar, Philippopolis-Adrianopolis-Didimoteihon bölgesinde yağma baskınları düzenlemiştir. Eğer kaynakta sunulan bilgiler gerçekten Mneakos'a atıfta bulunuyorsa, o
zaman bu, Doğu Rodoplar'daki Orta Çağ kalesinden söz edilen ilk kayıt olacaktır.

Mneakos'un 13-14. yüzyıllarda Ahridos'un bölgesel merkezi olduğu göz önüne
tarihi kaynaklar, kaynaklardan bilinen birkaç vali ikamet ediyordu. 1993-1996'da kalede arkeolojik kazılar ve tam bir jeofizik araştırma gerçekleştirildi. Bunlar, Iv. Balkanski tarafından 1972-1973'te yürütülen kısmi sondajların devamı niteliğindedir. Yüksek tepenin eteğinde, kaya mezarları ve oyulmuş Trak nişleri de dahil olmak üzere farklı dönemlere ait anıtların kalıntıları bulundu.

Kale iki ayrı sur biriminden oluşur: bir dış şehir ve en yüksek kısımda bir iç kale. Bu Orta Çağ kalesi, üç tarafı dikey olan ve kendisini çevreleyen Arda Nehri'nin yüzlerce metre üzerinde yükselen son derece sarp bir taşlık tepe üzerinde yer almaktadır. Kale aynı zamanda Bulgar topraklarındaki en yüksek kalelerden biridir ve tepesi deniz seviyesinden tam olarak 586,7 m yüksekliktedir. Aynı zamanda ülkemizin en büyük kalelerinden biridir - müstahkem alan 20.000 metrekareyi aşmaktadır. Mneakos’un uzun ekseni neredeyse 0,5 km’dir. Kale duvarı şehrin yaklaşık yarısını, daha erişilebilir batı, güneybatı ve kuzey yönlerinden çevreler. Kuzeydoğu ve güneydoğuda, tahkimat yapılmasına gerek olmayan dik uçurumlar bulunmaktadır. Kale duvarları, Orta Çağ'ın karakteristik özelliklerini taşımaktadır, kırma taşlardan yapılmış ve güçlü beyaz harçla birleştirilmiştir. Duvar temelleri, daha iyi tutturmak için yer yer kesilmiş kayanın üzerine doğrudan inşa edilmiştir. Savunması daha zor olan batı ve kuzey tarafta kale duvarı daha sağlam ve açıkça daha yüksek inşa edilmiştir, güneybatıdaki ulaşılması zor kayalarda ise daha ince ve çok daha kısa bir duvar örülmüştür. Kale, inanılmaz yükseklikte inşa edilmiş duvarlarıyla bir zamanlar çok güzel ve etkileyici görünüyormuş. Tamamlanmış haliyle Mneakos şehrinin giriş alanının çevresinde ve güneydoğusunda üç kule bulunuyordu. Kalenin en doğu kısmını oluşturan ve doğu yönünü savunan iç kalenin çok sayıda kulesini saymazsak tabi.

Kalenin girişinin 50 m kuzeyinde ve dışında, sakinler kazılar sırasında keşfedilen büyük bir su deposu inşa ettiler. Sarnıç, kayalardaki doğal bir faydan yararlanarak yapılmıştı, ancak ayrıca dörtgen bir plan elde etmek için oyulmuştu. Havuz, bol miktarda beyaz harçla bağlanmış taş ocağı taşlarıyla kaplıydı. Havuz, kale duvarının altında yaklaşık yüz metre uzaklıkta bulunan bir göletten gelen suyla doldurulmuş ve bu amaçla, sahada bulunan parçalardan da anlaşılacağı üzere, kil borulardan yapılmış bir su temin sistemi inşa edilmiştir. Depo ayrıca yağmurla da besleniyordu. Kalenin içinde, iç surun yaklaşık 70 m güneybatısında bulunan, Ivan Balkanski tarafından tescil edilen ve daha sonra incelenen büyük bir çok katlı binanın bodrumunda başka bir su toplama havzası keşfedildi. Binanın güneye bakan harika bir cephesi vardı, aynı zamanda kuzey rüzgarlarından kayalar tarafından iyi korunuyordu ve kaleye yakın bir yerde bulunması nedeniyle, arkeolojik kazılar sırasında keşfedilenlere bakılırsa, yüksek rütbeli bir kişinin, belki de garnizon şefinin burada yaşamış olması muhtemeldir. Bazı yerlerde, oyulmuş kaya yeraltı katında bir duvar görevi görmüş, üst katların var olmayan duvarları için yükseklikte bir yatak kesilmişken, diğerlerinde beyaz harçla bağlanmış kırık taşlardan bir astar yapılmıştır. Zemin, keskilerle mükemmel bir şekilde düzleştirilmiş ve kırık tuğla ve kırık seramik kap parçalarıyla kalın bir hidrofobik harç tabakasıyla kaplanmış doğal kayadan yapılmıştır. İçme suyu, iyi şekillendirilmiş bir su toplama yüzeyi vasıtasıyla toplanan bu bodrumda depolanmıştır. Yağmur suyu, ustalıkla inşa edilmiş kanallar aracılığıyla sarnıca yönlendirilmiştir.

Kale iki ayrı sur biriminden oluşur: bir dış şehir ve en yüksek kısımda bir iç kale. Bu Orta Çağ kalesi, üç tarafı dikey olan ve kendisini çevreleyen Arda Nehri'nin yüzlerce metre üzerinde yükselen son derece sarp bir taşlık tepe üzerinde yer almaktadır. Kale aynı zamanda Bulgar topraklarındaki en yüksek kalelerden biridir ve tepesi deniz seviyesinden tam olarak 586,7 m yüksekliktedir. Aynı zamanda ülkemizin en büyük kalelerinden biridir - müstahkem alan 20.000 metrekareyi aşmaktadır. Mneakos’un uzun ekseni neredeyse 0,5 km’dir. Kale duvarı şehrin yaklaşık yarısını, daha erişilebilir batı, güneybatı ve kuzey yönlerinden çevreler. Kuzeydoğu ve güneydoğuda, tahkimat yapılmasına gerek olmayan dik uçurumlar bulunmaktadır. Kale duvarları, Orta Çağ'ın karakteristik özelliklerini taşımaktadır, kırma taşlardan yapılmış ve güçlü beyaz harçla birleştirilmiştir. Duvar temelleri, daha iyi tutturmak için yer yer kesilmiş kayanın üzerine doğrudan inşa edilmiştir. Savunması daha zor olan batı ve kuzey tarafta kale duvarı daha sağlam ve açıkça daha yüksek inşa edilmiştir, güneybatıdaki ulaşılması zor kayalarda ise daha ince ve çok daha kısa bir duvar örülmüştür. Kale, inanılmaz yükseklikte inşa edilmiş duvarlarıyla bir zamanlar çok güzel ve etkileyici görünüyormuş. Tamamlanmış haliyle Mneakos şehrinin giriş alanının çevresinde ve güneydoğusunda üç kule bulunuyordu. Kalenin en doğu kısmını oluşturan ve doğu yönünü savunan iç kalenin çok sayıda kulesini saymazsak tabi.

Ama aslında anlatılan her hikaye ve tüm tarihi gerçekler bir noktada anlamını yitirir. Ve zirveye hangi yolu seçerseniz seçin, ister Shiroko Pole köyünün başlangıcında sağdaki eski yolu, ister sağdaki, Kırcaali şehrinden gelen ana yoldaki sapağı (burada tarihi ve diğer simge yapılara atıfta bulunan kahverengi tabelalar vardır) takip edin. Nefes kesen manzara ve yüzyıllar önce bizim gibi başkalarının da aynı yerde, uçurumun tepesinde durup, uçsuz bucaksız Rodop Dağları'na bakarak, aynı renkli ve pitoresk resme hayranlıkla bakarak, belki de son nefeslerini vererek, herkesi büyüleyici atmosfere daldırdığını ve onlara enerji yüklediğini düşünüyorum, bu da onları konuşamaz hale getirecek ve bu peri masalına ve güzel ülkemizin bu küçük parçasına tekrar tekrar geri dönmeyi arzulamalarına neden olacaktır.

Bir GPX dosyasını akıllı telefonla açmak için önceden şu uygulamalardan birini yüklemiş olmanız gerekir: GPX Viewer, Osmand veya Oruxmaps.

Материалът Връх и крепост Моняк (Монек) е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Kırcaali şehrinden güneye, Momçilgrad (Momchilgrad) yönüne doğru ilerleyin. Şehirden ayrıldıktan yaklaşık 5 dakika sonra Gluhar köyü sapağına girin. Buradan Vişegrad köyü tabelalarını (veya GPS’i) takip edin. Kırcaali'den Vişegrad köyüne kadar olan mesafe yaklaşık 12 km olup 15-20 dakikada katedilebilir.

Visegrad Kalesi hakkında daha fazla bilgi

Visegrad Kales dilinden gelen ve “yüksek şehir” anlamına gelen adı, uzun ve ilginç bir geçmişe sahip önemli bir tarihi anıttır. Adı, genellikle yüksek yerlerde bulunan tahkimatları ifade ettiği çeşitli Slav ülkelerindeki kalelerin karakteristik özelliğidir.

Tarihi Kökenler

MÖ 4. yüzyıldan MS 1. yüzyıla kadar olan dönemde inşa edilmiştir. Büyük öneme sahip stratejik bir noktaydı. 562 metrekarelik bir alanı kaplayan kale, bölgedeki ana yolu kontrol ediyor ve Ahridos bölgesi valisinin ikametgahı olarak hizmet veriyordu. Yapısı ve ölçeği bir ortaçağ feodal kalesini anımsatmakta ve o dönemin askeri yapısının etkileyici bir örneğini oluşturmaktadır.

Arkeolojik Kazılar

Kale, “Taş Harman” adı verilen keskin bir tepe üzerinde yer almaktadır ve daha eski bir antik kalenin temelleri üzerine inşa edilmiştir. Kaleye erişim sadece belirli yerlerden mümkündü ve bu da savunma değerini daha da artırıyordu. 1971-1974 yıllarında gerçekleştirilen arkeolojik kazılar sırasında duvar kalıntıları, sığınak tabanları, fırın temelleri, krom borular, çanak çömlek parçaları ve demir aletler gibi önemli buluntular ortaya çıkarılmıştır. En eski buluntular Tunç Çağı ile Eski Demir Çağı arasındaki geçiş dönemine aittir ve kalenin hem Antik Çağ'da hem de Orta Çağ'da iskân edildiğini kanıtlamaktadır.

Mimari Özellikler

Visegrád Kalesi'nin iki ana inşa dönemi vardır; ilki Geç Roma dönemine aittir. Duvarları moloz taştan inşa edilmiş ve beyaz harçla yapıştırılmıştır, duvarların genişliği boyunca uzanan yatay ahşap direklerin karakteristik dairesel açıklıkları vardır. Duvarlar 2,2-2,5 metreye kadar kalınlıktadır ve bölgenin ana kayası üzerine inşa edilmiştir. Köşelerde büyük kireçtaşı bloklar kullanılmış ve kaleye ana giriş doğudan, dikdörtgen bir kule aracılığıyla sağlanmıştır.

İlk İnşa Dönemi

Kalenin ilk inşa dönemi geç Roma dönemiyle ilişkilendirilmektedir. Duvarlar, o dönemin tipik özelliği olan moloz taş ve harç kullanılarak inşa edilmiştir. Kalenin batı kısmında, girişi çevreleyen pilasterlerin temelleri bulunmuştur. İnşaatın bu aşamasında iç dağıtıcı duvarlara dair herhangi bir kanıt bulunmamaktadır.

İkinci İnşaat Dönemi

İkinci inşaat dönemi, kalenin onarım ve yeniden yapılanma geçirdiği Orta Çağ dönemine işaret etmektedir. Duvarlar güçlendirilmiş ve doğu kulesi kapsamlı bir şekilde yeniden inşa edilmiştir. Giriş 1,5 metreye kadar daraltılmış ve kalenin batı kısmına sağlam bir kule inşa edilmiştir. Kuzey bölümün iç duvarının yanındaki tek çamur yapı, bulunan demir litik haçlara dayanarak bir şapel olarak yorumlanmıştır.

Diğer Kalelere Bağlantı

Vişegrad Kalesi, Studen Kladenets Barajı'nın karşı kıyısında, Shiroko Pole köyü yakınlarında bulunan Monjak Kalesi ile görsel bir bağlantıya sahiptir. Bu görsel bağlantı, bölgenin gözetimi ve kontrolü için stratejik öneme sahiptir. Kale, günümüzde balıkçılık ve su sporları meraklıları arasında popüler olan rezervuarın güzel bir manzarasını sunmaktadır.

Visegrád Kalesi sadece önemli bir askeri ve stratejik tesis değil, aynı zamanda bölgenin kültürel ve tarihi bir sembolüdür. Bölgenin zengin tarihini yansıtmakta ve bu topraklardan geçen farklı dönemlere ve medeniyetlere tanıklık etmektedir. Arkeolojik keşifler ve mimari özellikler kaleyi Bulgaristan'ın geçmişinin anlaşılmasına katkıda bulunan değerli bir anıt haline getirmektedir.

Материалът Крепост Вишеград е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Разположен в Нановишката вулканска калдера, комплексът съчетава впечатляващи естествени скални образувания и структури, изсечени от човешка ръка. Сред тях са две пещери тип „утроба“, кръгли и правоъгълни басейни, трапецовидни ниши, наблюдателни площадки и петроглифът, известен като „Пиленцето“.

До Харман кая се стига по лесен и приятен маршрут по стар коларски път, подходящ за всички любители на пешеходните разходки. Преходът в посока отнема около 30-40 минути, а по-голяма част от пътеката е сенчеста, което я прави приятна и през по-топлите дни.

Bir GPX dosyasını akıllı telefonla açmak için önceden şu uygulamalardan birini yüklemiş olmanız gerekir: GPX Viewer, Osmand veya Oruxmaps.

Материалът Харман кая е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Използвани са местни ломени камъните, добре обработени само от лицевата страна, хоросанът има бял цвят, вътрешността на стената е запълнена с необработени камъни, споени с обилен хоросанов разтвор. Куртината е построена направо върху скалите, без да се издълбава специално легло за основите. Дългата страна на замъка е в посока изток-запад. Отбранителните възможности на крепостната стена са подсилени с три кули: една полукръгла и две правоъгълни. Предполага се, че са били триетажни, като подземията или първият етаж са служели за водохранилища, в тях стените са измазани с хоросанова мазилка (до 2 см). Изкачването в кулите е било осъществявано от вътрешни каменни стълби, от които са запазени в две от кулите. Входът на крепостта се е намирал в най-източната част, като от него са запазени 7 стъпала, издълбани в скалата. Запазени са и основи от помещението, служело за живеене на пазещите входа. Вероятно вратата е била затваряна чрез вдигане – вертикално. Помещенията са построени в южната и югоизточната част на крепостта, като вътрешната страна на куртината е външната им страна. Регистрирани са 8 на брой, построени едно до друго, с максимални размери 10,95 х 5,80 м и минимални размери 2,50 х 1,70 м. Междинните стени имат дебелина 1 м. Приземният етаж е дълбок 5,60 м, като е служел за склад или водохранилище, като са обитавани горните два етажа. Запазени са леглата на напречните греди, носещи тавана и пода на помещенията. В някои от зидовете са запазени сантрачи. Крепостта е проучвана в периода 1971-1973 г. под ръководството на проф. Стамен Михайлов и археолога Иван Балкански, тогавашен уредник на Историческия музей в Кърджали. Като при провеждането на археологическите разкопки са намерени 1237 метални предмета (част от тях са 71 железни стрели, части от шлем, 2 брадви, 11 фрагмента от бронзови и железни кръста и 94 ножчета). Намерено е голямото количество керамичен материал (няколко цели глинени съда), както и множество бронзови корубести монети от този период. Писмени сведения за средновековната крепост Устра намираме в „Анали“ на Георги Акрополит (XIII в.) и произведенията на Ана Комнина и Йоан Кантакузин. (Източно-родопски крепости. Иван Балкански, София, 1977 г.)

Струва си да се отбележи, че в близост до средновековната крепост Устра се намират руините на тракийска крепост от желязна епоха. Тя се намира в местността „Сиври кая“ (Остри камъни) – скалист връх над с. Устрен, като крепостта е разположена на северния му склон.

За да се стигне до средновековната крепост на идване от гр. Джебел, точно преди влизане в с. Устрен, трябва да се поеме по черен път, който е указан с кафява табела (обозначаващи културно-историческите и природни забележителности у нас). Дори от тази отбивка може да се види скалата с крепостта. Пътят продължава около 2 км и извежда до бившата хижа „Устра“, която сега е ремонтирана и работи като къща за гости. Там е подходящо място за пренощуване преди или след посещение до крепостта. До крепостта се стига за 20-ина минути пеш по тясна и стръмна пътечка, дълга около 700 м. На самата пътека има указателни надписи. Всеки би могъл и да остави колата си в селото, ако тя не може да премине по пътя. След това разстоянието до къщата за гости отнема малко повече от половин час пеш. Другият маршрут, който може да се използва започва от с. Лебед, но не е обозначен и е по-труден за откриване. Но дружелюбните, местните хора го знаят много добре и могат с удоволствие и усмивка да ориентират всеки турист.
Най-трудният момент и при двата варианта са последните метри преди достигането до крепостта, защото се минава по скала, тъй като подстъпът към входа не е благоустроен. Но всяко препятствие си заслужа, след като веднъж стигнете до върха и видите спиращата дъха гледка от горе. На където и да погледне човек вижда зашеметяващата родопска шир. Сякаш времето и дъхът ти спират, не би могъл да откъснеш очи от неповторимия пейзаж, дори тялото ти не иска да помръдне и да се откъсне от това вълшебно място. Поемайки по пътя надолу, вървейки сред тишината, единственото
което усещаш е покой и мир в себе си.

Материалът Средновековна крепост Устра е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Proviralka, Trakya kutsal alanı olarak algılanan ve bölgenin en ilginç, ancak az bilinen yerlerinden biri olarak kabul edilen daha büyük bir kaya kütlesinin parçasıdır. Kütlenin eteğinde ayrıca, yerin mistisizmini tamamlayan ve kült önemini güçlendiren iki rahim mağarası da bulunmaktadır.

Yerel efsanelere göre, Proviralka'yı ziyaret edip açıklıklardan birinden geçtikten sonra, kısırlık sorunu yaşayan aileler çocuk sahibi olmuştur. Rahim mağaraları ayrıca doğurganlıkla ilgili inançlarla da ilişkilidir - bu tema Trakya kültlerinde önemli bir yere sahiptir.

Günümüzde bu kutsal alan, kadim sırları, yaşayan efsaneleri ve insan ile doğa arasındaki güçlü bağı koruyarak Doğu Rodoplar'ın en çekici köşelerinden biri haline gelmiştir.

Bir GPX dosyasını akıllı telefonla açmak için önceden şu uygulamalardan birini yüklemiş olmanız gerekir: GPX Viewer, Osmand veya Oruxmaps.

Материалът Провиралката край село Стоманци – Пробитият камък е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

Материалът Пещера „Тройната утроба“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.

"Galata", Varna Tersanesi'nde inşa edilen ve Haziran 1937'de denize indirilen ilk Bulgar metal gemisidir. Motorlu yolcu gemisi olarak tasarlanan gemi, 50 kişilik oturma kapasitesine, 17,5 metre uzunluğa, 3,70 metre genişliğe ve 100 beygir gücünde bir dizel motora sahiptir. İlk başta, BMF Denizcilik Şirketi'nin bir parçası olarak Varna ve Burgaz Körfezleri'nin bilindik kıyılarında seyretti.

"Galata" ile ilgili hikâyeler bununla da bitmiyor; popüler bir rivayete göre gemi, Kral III. Boris'in kraliyet ailesi tarafından da kullanılmış ve bu da onu bir ulaşım aracından çok daha öteye, döneminin bir sembolüne dönüştürmüş.

Ocak 1963'te kader ağır bir darbe vurdu: "Galata", Balçik yakınlarında, tüm mürettebat da dahil olmak üzere 14 kişinin ölümüne yol açan bir kazada battı. Bir yıl sonra gemi kaldırıldı, onarıldı ve yeni bir göreve, uzun yıllar boyunca baraj kıyısındaki izole yerleşim yerlerini Kırcaali şehrine bağlayan "Studen Kladenets" barajına gönderildi.

Gemi bugün yelken açmıyor, ancak ilham vermeye devam ediyor. Shiroko Pole yakınlarında demirlemiş olan "Galata", fotoğrafçılar, gezginler ve Rodop Dağları'nın bilinmeyen yüzünü arayan herkes için gözde bir durak. Suyun ve dağlık ufkun fonunda, eski metal yapı hem görkemli hem de melankolik görünüyor; sanki unutmamamız gereken hikayelere, zamanda geriye gitmeye bir davet gibi.

Материалът Кораб с история: „Галата“ е публикуван за пръв път на Visit Kardzhali.